Tenosynovitis

Tenosynovitis is een ontsteking van de omhulling die sommige pezen omringt en waardoor ze gemakkelijker kunnen glijden. Het verschilt van tendinopathie, die de pees aantast, hoewel de aandoeningen naast elkaar kunnen bestaan. Niet alle pezen hebben een gewrichtsmantel.

Het kan verband houden met herhaalde stress, ontstekingsziekten of in sommige gevallen infecties. De geïnfecteerde vorm vereist dringende aandacht en mag niet als louter overbelasting worden behandeld. Hand, pols, voet en enkel zijn mogelijke locaties.

Definities en frequentie

Polspeesaandoeningen komen veel voor en komen voor bij zowel mannen als vrouwen. Ze komen echter vaker voor bij vrouwen en vooral bij mensen tussen 35 en 55 jaar. In fysiek veeleisende beroepen bedraagt de jaarlijkse incidentie 10-15%, terwijl in minder veeleisende beroepen, zoals kantoorwerk, 1-5% bestaat.

Meestal worden de volgende aandoeningen onderscheiden:

• Tenosynovitis: een aandoening van de peesschede die de peesmantels aan de boven- en onderkant van de pols en de buigpezen die naar de vingers lopen kan aantasten.
• Tenosynovitis op andere plaatsen: kan peesscheden elders in het lichaam aantasten.
• Tenosynovitis van De Quervain: ontsteking van de strekpezen van de duim en/of hun peesschede.
• Tendinitis: duidt op een ontsteking van de pees zelf. Het beperkt zich niet tot een specifiek deel van het lichaam, maar kan in elke pees voorkomen.

Bron: Sundhed.dk

Tenosynovitis kan acuut ontstaan na een letsel of zich geleidelijk ontwikkelen bij herhaalde belasting. Ze kan voorkomen in verband met sport of werk, maar één bepaalde beweging, techniek of uitrusting bewijst niet automatisch de oorzaak.

Tenosynovitis kan ook voorkomen bij inflammatoire reumatische aandoeningen, waaronder reumatoïde artritis, artritis psoriatica en spondyloartritis. HLA-B27 is een risicomarker voor bepaalde vormen van spondyloartritis en is geen algemene test of erfelijkheidsmarker voor tenosynovitis.

De Quervain-tenosynovitis komt vaker voor tijdens de zwangerschap en na de bevalling. Hormonale veranderingen, vochtbalans en herhaalde belasting bij de verzorging van een baby kunnen mogelijk bijdragen, maar verklaren niet ieder individueel geval.

In de eerste week van een acute ontsteking is het belangrijkste om de pees en het gewricht dat hij beweegt te laten rusten. Door de blootstelling aan triggers te verminderen, kan de ontsteking meestal spontaan verdwijnen; 2-3 weken rust kunnen nodig zijn. Bij acute pijn en zwelling kan ook 3-4 keer per dag ijs op de ontstoken pees worden aangebracht, gedurende ongeveer 20 minuten per keer.

Het is belangrijk om geleidelijk terug te keren naar de vorige activiteit. Zelfs als de pijn afneemt, blijft de pees verzwakt en mag hij niet te snel belast worden. Daarom kan het nuttig zijn om wat tijd te gebruiken om uw pols lichter te maken. Als er een brace of verband wordt gebruikt, moet deze meerdere keren per dag worden verwijderd en moet de pees onbelast worden bewogen, zodat het glijden tussen de pees en zijn omhulsel of membraan behouden blijft.

Medicijnen en chirurgie

In de acute fase, wanneer de pijn intenser is, kunnen ontstekingsremmende medicijnen nuttig zijn. Corticosteroïdinjectie in de acute fase kan het beloop verkorten, maar wordt vaak alleen gedaan als de ontsteking langer dan 2-3 weken aanhoudt. Als conservatieve behandeling na 4 tot 6 maanden mislukt, of als er herhaalde exacerbaties optreden, kan een operatie nodig zijn om meer ruimte te maken voor de pees. De operatie vereist geen ziekenhuisopname en wordt uitgevoerd onder plaatselijke verdoving, waarbij de peesmantel wordt geopend.

De ziekte van De Quervain verschilt van andere peesziekten doordat de ziekte, afhankelijk van de oorzaak, niet reageert op kinesitherapie en doorgaans beter reageert op infiltraties van steroïden. Bij zwangere vrouwen of vrouwen die borstvoeding geven verdwijnen de symptomen meestal als de borstvoeding wordt gestopt.

Bron: Krop+fysik.dk

Preventie van tenosynovitis

Om tenosynovitis te voorkomen, is het belangrijk om te identificeren wat de ontsteking heeft veroorzaakt. Werktaken en hulpmiddelen moeten mogelijk worden aangepast om overbelasting te voorkomen. Hetzelfde gebeurt in de sport, waar het belangrijk is om apparatuur en technologie correct te gebruiken.

Als u nieuwe en ongebruikelijke activiteiten moet ondernemen, is het handig om uw lichaam geleidelijk aan verschillende belastingen te laten wennen. Het versterken van de omliggende spieren en het zorgvuldig revalideren van de geïrriteerde pees helpen ook herhaling te voorkomen.

Nieuwe onderzoeksresultaten over tenosynovitis

Uit recent onderzoek blijkt dat overbelaste pezen belast moeten worden om zichzelf te kunnen herstellen. Wanneer lichamelijke activiteit het peesweefsel aantast, wordt de celregeneratie gestimuleerd. Door de belasting te verminderen vertraagt dit proces; als de pees volledig op zijn plaats blijft, is herhaling vrijwel uitgesloten. Daarom zijn zowel overbelasting als onderbelasting niet passend. De meeste mensen hebben hulp nodig bij het vinden van de juiste hoeveelheid lichaamsbeweging.

Complicaties op de lange termijn

Tenosynovitis kan terugkeren als de pees niet volledig herstelt of nog steeds onderhevig is aan overbelasting.

Langdurige ontsteking van de pees kan ervoor zorgen dat er littekenweefsel ontstaat en deze dikker wordt. Er kunnen zich ook kraakbeen of verkalkingen in of omheen vormen. Op deze manier wordt de pees stijver dan normaal en kan bij belasting gemakkelijker kleine interne scheurtjes ontstaan, waardoor bewegingen in het gebied pijnlijk worden.

In dit geval is er geen sprake meer van een echte ontsteking. Meestal is het inbrengen van de pees in het bot geïrriteerd; daarom kan de pijn de kenmerken of locatie ervan veranderen.

Tenosynovitis en veroudering

Met de leeftijd neemt de mobiliteit af als gevolg van veranderingen in het bindweefsel, dat stijver en minder elastisch wordt. Aangenomen wordt dat dit de toename van tenosynovitis bij veroudering verklaart.

Een andere reden kan de verzwakte kracht van de omliggende spieren zijn. Tussen het 30e en 80e levensjaar neemt de spierkracht met ongeveer 1,5% per jaar af. Door de verminderde kracht kan de pees sneller overbelast raken. Daarom is het nuttig om krachtoefeningen te doen om de spieren te versterken en het peesweefsel zo flexibel en mobiel mogelijk te houden.

Bron: ÆldreForum

Tenosynovitis van de pols: oorzaken en behandeling

Tenosynovitis van de pols vereist meestal evaluatie van de functie, belasting, aangetaste pees en andere mogelijke oorzaken. Het management kan tijdelijke aanpassing van taken, geleidelijke training en andere maatregelen omvatten die zijn aangegeven op basis van de diagnose.

Neurologische of vasculaire symptomen vereisen speciale evaluatie; het is niet aangetoond dat osteopathische behandeling de peesinnervatie, bloedcirculatie of functie normaliseert. Ernstige pijn, aanzienlijke zwelling, koorts, zwakte of gevoelsverlies vereisen professionele hulp.

Osteopathische benadering van tenosynovitis: andere oorzaken

Andere factoren waarmee rekening wordt gehouden bij de behandeling van tenosynovitis zijn onder meer de volgende.

Psychologische oorzaken van tenosynovitis:
De algehele gezondheid heeft invloed op de manier waarop het lichaam energie en hulpbronnen gebruikt. Het lichaam geeft altijd prioriteit aan vitale functies boven spieroverbelasting. Daarom kan langdurige stress het vermogen van peesweefsel om te genezen beïnvloeden.

Stress kan fysiek, mentaal of chemisch zijn. Fysiek bestaat uit overbelasting van het bewegingsapparaat; emotioneel kan verwijzen naar het persoonlijke leven of werk, terwijl chemisch verwijst naar de invloed van voeding, drugs en levensstijl. Het lichaam maakt geen onderscheid tussen verschillende soorten stress en behandelt deze op dezelfde manier. Voortdurende stress verandert de werking van het zenuwstelsel en het hormonale systeem, waardoor het vermogen om ontstekingsaandoeningen te verlichten afneemt.

Voedingsoorzaken van tenosynovitis:
Wat we eten heeft ook invloed op de genezing. Ontsteking is een natuurlijk onderdeel van het proces, maar zou relatief snel moeten verdwijnen. Het kan belangrijk zijn dat het voedsel dat u eet ontstekingen bevordert of vermindert. Alles wat we eten beïnvloedt de darmbacteriën en via hen het immuunsysteem.

Een dieet dat rijk is aan verzadigde vetten, suikers en bewerkte voedingsmiddelen bevordert en houdt ontstekingen in stand door het lichaam bloot te stellen aan chemische stress. Een ontstekingsremmend dieet rijk aan complexe koolhydraten, omega-3-vetzuren en eiwitten vermindert oxidatieve stress, vermindert het risico op ontstekingen en bevordert de natuurlijke genezing. Het verminderen van ontstekingen helpt ook overbelastingsblessures zoals tenosynovitis te voorkomen.