Perspectieven
Stuitbeenpijn
Lees meer over stuitbeenpijn of coccygodynie.
Wat is kokygodyn?
Stuitbeenpijn, of coccygodynie, is een pijnlijke aandoening van het stuitbeen en de omliggende weefsels. De pijn kan te maken hebben met bijvoorbeeld een blessure, een bevalling of langdurig zitten, maar de oorzaak is niet altijd duidelijk.
Ga naar sectie [Vis]
Anatomische locatie in het stuitbeen
De bilspier is afkomstig van het achteroppervlak van het stuitbeen. De levator ani- en coccygeus-spieren worden in het voorste deel geplaatst, die samen met de sacrococcygeale, sacrotuberale en sacrospinale ligamenten deelnemen aan de vorming van de bekkenbodem.
De bekkenbodem ondersteunt en ondersteunt de bekkenorganen, d.w.z. blaas, baarmoeder, prostaat en rectum, die de basis van het lichaam vormen. Het stuitbeen in de buurt van de anus beïnvloedt de positie in de bekkenbodem. De spieren in dit gebied helpen ook bij het reguleren van de doorgang van urine, gas en ontlasting uit de blaas en het rectum.
Diagnose van coccydynie
Het assessment begint met een interview over het ontstaan, mogelijk trauma of bevalling, activiteiten die de pijn verergeren en andere symptomen. De arts zal ook andere mogelijke oorzaken dan het stuitbeen overwegen.
Het onderzoek kan observatie en externe palpatie van het gebied omvatten, indien klinisch noodzakelijk en met inachtneming van de privacy en toestemming. Röntgenfoto’s of andere tests zijn niet voor iedereen verplicht: ze worden gekozen wanneer ze de blessure kunnen ophelderen of de behandeling kunnen veranderen.
Een onderzoek van het inwendige rectum of de vagina kan in bepaalde situaties alleen worden besteld door een wettelijk bevoegde en goed opgeleide beroepsbeoefenaar in de gezondheidszorg. De reden, methoden en alternatieven moeten worden uitgelegd met vrije toestemming en de mogelijkheid om het examen te onderbreken.
Behandeling van kiespijnpijn
Veel mensen verbeteren de situatie met conservatieve maatregelen, maar de reactie en timing variëren. Een kussen dat de druk op het stuitbeen vermindert, het loslaten van pijnlijke houdingen en het aanpassen van activiteiten kan nuttig zijn. Pijnstillers of ontstekingsremmers kunnen met een arts of apotheker worden besproken, waarbij rekening wordt gehouden met contra-indicaties en andere behandelingen.
Kinesitherapie kan bestaan uit oefeningen en, indien nodig, bekkenbodemrevalidatie. Het programma is afhankelijk van beoordeling: niet iedereen heeft versterking, ontspanning of handmatige technieken nodig. Een multidisciplinaire aanpak kan nuttig zijn bij de behandeling van aanhoudende of complexe pijn.
Als de eerste stappen niet voldoende zijn, kan de arts gerichte behandelingen overwegen, waaronder in bepaalde gevallen infiltraties. Chirurgische verwijdering van het stuitbeen is gereserveerd voor bepaalde situaties waarin de symptomen aanhouden ondanks een passende conservatieve aanpak. Het vereist een specifieke evaluatie van de potentiële voordelen en risico’s, waaronder wondproblemen en restpijn.
Onvoldoende verbetering vereist herziening van de diagnose en het programma; het duidt niet automatisch op de incompetentie van de therapeut. Toegenomen pijn, koorts of nieuwe neurologische symptomen vereisen evaluatie zonder te wachten tot de behandeling is beëindigd.
De rol van manuele therapie bij stuitbeenpijn
De behandeling van coccydynie begint met een medische evaluatie wanneer de pijn aanhoudt, de activiteit beperkt of gepaard gaat met andere symptomen. Eén manier kan het verminderen van de druk tijdens het zitten, geïndividualiseerde oefeningen en bekkenbodemkinesitherapie zijn. Sommige handmatige technieken kunnen worden gebruikt om de symptomen te verlichten, maar het is niet gegarandeerd dat ze de oorzaak van de pijn corrigeren of wegnemen.
De beroepstitel osteopaat betekent niet automatisch de kwalificatie kinesitherapeut of gynaecologie. Er is geen betrouwbaar bewijs dat het handmatig balanceren van de organen, hormonen, bloedsomloop of craniosacraal systeem de coccydynie verbetert. Alle ondersteunende technologieën moeten worden geïntegreerd in een traject dat aansluit bij de diagnose en behoeften van de persoon.
Hoe ziet het stuitbeen eruit?
het stuitbeen vormt het onderste deel van de wervelkolom en is een kleine driehoekige structuur die zich net onder het heiligbeen bevindt. Het gewricht tussen het heiligbeen en het stuitbeen wordt het sacrococcygeale gewricht genoemd. Ondanks zijn kleine formaat heeft het stuitbeen een bewegingsbereik van 5-20 graden en moet het vrij naar voren, naar achteren en lateraal in beide richtingen kunnen bewegen. Als u bijvoorbeeld in een stoel zit, moet u tussen uw billen bewegen om directe druk te voorkomen.
Als de mobiliteit echter wordt verminderd, ervaart het stuitbeen directe druk, wat de slijmbeurs op het oppervlak kan irriteren. Dit helpt bij het veroorzaken of in stand houden van ontstekingen na een val, waardoor bijvoorbeeld wordt voorkomen dat het gebied terugkeert naar een rustige toestand.
Bij het zitten op de rechterbil moet het stuitbeen ook naar links bewegen en omgekeerd. Als de zijwaartse beweging beperkt is, kan druk in deze positie ook pijn veroorzaken.
Oorzaken van pijn in het stuitbeen
Coccydynie kan verschillende oorzaken hebben en komt vaker voor bij vrouwen. Ongeveer 5% heeft er last van na een moeilijke vaginale bevalling, omdat het stuitbeen onder directe druk kan komen te staan of kan breken, afhankelijk van de grootte en positie van de baby in het bekken. Daarnaast is een rechte daling in het stuitbeen, bijvoorbeeld naar achteren, kan compressie, breuk of ontwrichting veroorzaken.
Er kan nog een andere reden worden weergegeven microtrauma, als gevolg van herhaalde of langdurige zithoudingen op harde, smalle of oncomfortabele oppervlakken. De body mass index, of BMI, heeft ook invloed op de belasting van het stuitbeen tijdens het zitten: hoe hoger deze is, hoe groter de belasting en druk. Ook te snel afvallen kan de belasting verhogen, omdat het vetweefsel van de billen een deel van zijn schokabsorberende functie verliest.
Naast direct trauma kan er sprake zijn van indirecte oorzaken zoals de vorm van het stuitbeen, infecties zoals osteomyelitis, hypermobiliteit of hypomobiliteit van het sacrococcygeale gewricht, gastro-intestinale en urogenitale ziekten, en degeneratieve ziekten van de gewrichten en tussenwervelschijven.
Symptomen van coccydynie
Bij coccydynie bevindt de pijn zich meestal net boven het stuitbeen en wordt als volgt beschreven scherp, puntig of puntig. Sommige mensen kunnen pijn in de billen en de achterkant van de dijen ervaren omdat irritatie van het stuitbeen en de omliggende spieren zoals de levator ani, coccygeus en piriformis radiculaire symptomen en sterke onvrijwillige spiersamentrekkingen kan veroorzaken of kan bijdragen aan andere neurologische aandoeningen.
Andere symptomen zijn onder meer pijn bij het zitten, die erger wordt als het lichaam naar achteren wordt gekanteld of als u langere tijd zit. Lange reizen, langdurig staan of van zitten naar staan kunnen ook pijn veroorzaken. Ongemak tijdens de ontlasting of geslachtsgemeenschap kan een bijkomend teken zijn van coccydynie.
Bron: Sundhed.dk
Hoe lang kan staartbeenpijn duren?
Bij de meeste mensen verdwijnen de pijn en de symptomen binnen enkele weken of maanden. In sommige gevallen kan de pijn echter constant en invaliderend worden omdat de mobiliteit van het stuitbeen verminderd is. Als de pijn 2 weken na een val of 6 weken na een fractuur aanhoudt, kan dit duiden op suboptimale mobiliteit.
Zoals eerder vermeld, kan de oorzaak de slijmbeurs van het stuitbeen zijn, die de omliggende ontsteking in stand houdt, of de ligamenten van de bekkenbodem, die voortdurend uitgerekt zijn, wat de mobiliteit vermindert.
Tips voor stuitbeenpijn
Als u stuitbeenpijn heeft, kan het nuttig zijn om actief te blijven, omdat inactiviteit de symptomen vaak verergert. Het wordt ook aanbevolen om dagelijkse activiteiten die deze veroorzaken te vermijden en de belasting aan te passen aan de mogelijkheden van het lichaam.
Handige tips:
- Varieer tijdens het zitten en werken met uw houding.
- Verbeter uw zithouding door harde oppervlakken te vermijden en achterover te leunen, wat de druk op het stuitbeen kan vergroten.
- Verlaag de druk door een speciaal kussen voor het stuitbeen te gebruiken.
- Breng warmte of koude aan op het pijnlijke gebied om de symptomen te verlichten.
- Ademhalingsoefeningen kunnen nuttig zijn omdat ze de beweging bevorderen en de bloedcirculatie in de bekkenbodem vergroten.
- Neem contact op met een kinesitherapeut of osteopaat die pijnlijke structuren kan aanpakken met mobilisatie, stretching en andere technieken en u kan begeleiden bij een persoonlijk oefenprogramma.
Oefeningen voor stuitbeenpijn
De volgende drie oefeningen kunnen helpen de pijn te verminderen en de bloedsomloop en mobiliteit rond het stuitbeen te vergroten.
- Spreid uw knieën en laat uw lichaam tussen uw benen zakken. Plaats uw voorhoofd op de mat en strek uw armen ontspannen boven uw hoofd. Haal diep adem om uw bekkenbodem te strekken.
- Plaats uw linkerenkel over uw rechterknie en breng uw rechterbeen dichter naar uw borst totdat u rek voelt in uw linkerbilspier. Houd deze positie 20-30 seconden vast en herhaal 2-3 sets.
- Ga op uw rug liggen en laat uw heupen naar buiten openen, waarbij u uw knieën ter ondersteuning plaatst. Adem diep in de bekkenbodem en laat deze naar beneden uitzetten. Ontspan terwijl u ademhaalt. Herhaal gedurende 3-5 minuten.
Oefeningen kunnen elke dag of indien nodig worden gedaan. Als de symptomen later verergeren, verander dan de duur of het aantal herhalingen of verander de oefening.