Osgood-Schlatter-knieproblemen

Anatomie van het getroffen gebied

De quadriceps is een spiergroep aan de voorkant van de dij die helpt de knie te strekken. Het omvat rectus femoris en vastus medialis, lateralis en intermedius. De rectus femoris kruist ook de heup en neemt deel aan de flexie ervan.

Boven de patella verbindt de quadricepspees de spiergroep met de patella zelf. Inferieur loopt de patellapees door naar de tuberositas van het scheenbeen, een benig uitsteeksel aan de voorkant en bovenkant van het scheenbeen. Het is geen enkele pees die alleen over de patella gaat.

Bij de ziekte van Osgood-Schlatter is het groeiende gebied van de tuberositas van het scheenbeen pijnlijk omdat het onder spanning staat via de patellapees. Daarom treedt de pijn meestal onder de patella op en meestal niet in het hele gewricht. Aanzienlijke roodheid, extreme hitte of algemene zwelling mogen niet automatisch aan deze aandoening worden toegeschreven.

Symptomen en tekenen die niet mogen worden genegeerd

De meest voorkomende symptomen zijn pijn en gevoeligheid in het bot onder de knieschijf. Het gebied kan er bobbeliger of gezwollen uitzien. Rennen, springen, hurken en directe druk op de knieën kunnen het ongemak vergroten; één of beide knieën kunnen aangetast zijn.

Pijn heeft de neiging te variëren afhankelijk van de activiteit, maar niet alle toenemende kniepijn is Osgood-Schlatter. Kreupelheid, aanhoudende symptomen of een onzekere diagnose vereisen het advies van een kinderarts of arts.

Plotselinge ernstige pijn, onvermogen om gewicht te dragen, misvorming of een zeer hete en gezwollen knie en koorts vereisen dringende aandacht. Een kind dat er ziek uitziet of snel achteruitgaat, moet ook onmiddellijk worden geëvalueerd. In geval van nood kunt u 112 bellen.

Roodheid en hitte betekenen niet dat er sprake is van een normale, onschadelijke reparatie: ze kunnen verband houden met verschillende aandoeningen die moeten worden herkend.

Waarom kan het verschijnen tijdens de groei?

De ziekte van Osgood-Schlatter treft vooral kinderen en adolescenten als ze opgroeien. Rennen en springen belasten herhaaldelijk het gebied waar de patellapees zich aan het scheenbeen hecht, terwijl dit punt nog niet de volwassenheid van het skelet heeft bereikt.

De term “tractie-apofysitis” beschrijft dit probleem van het groeiende hechtingsgebied. Het betekent niet dat een deel van het bot normaal gesproken vrij kan bewegen, noch dat alle mensen dezelfde peesmicrolaesies hebben.

Het komt vaak voor bij jonge mensen die sporten, maar het kan ook voorkomen bij minder actieve mensen. Leeftijd en ontwikkelingsstadium variëren van persoon tot persoon; een enkele leeftijdsgroep of frequentiepercentage is geen diagnose van het probleem.

De hoeveelheid en intensiteit van de activiteit, het herstel en de individuele kenmerken kunnen de symptomen beïnvloeden. De groei hoeft niet te worden “gecorrigeerd” met manipulaties, maar er wordt gestreefd naar een activiteitenniveau dat compatibel is met de tolerantie van de knie.

Osgood-Schlatter en pijn bij volwassenen

Veel mensen worden beter naarmate het bot ouder wordt, hoewel er mogelijk een zichtbaar benig uitsteeksel achterblijft. Bij sommige volwassenen blijven drukpijn of daaraan gerelateerde stoornissen bestaan als gevolg van de aandoening die tijdens de groei wordt ervaren, soms in de vorm van kleine stukjes achtergebleven bot.

Dit betekent niet dat het verhogen van de belasting altijd de pijn zal wegnemen. Procedures en behandeling worden afgestemd op de symptomen en de bevestigde oorzaak. Een eenvoudige, pijnloze knobbel hoeft niet noodzakelijkerwijs te worden behandeld.

Nieuwe pijn na een val, sprong of ander trauma mag niet automatisch worden gedefinieerd als Osgood-Schlatter. Een avulsiefractuur, waarbij de trekkracht een stuk bot losmaakt, is een ander soort letsel. Ernstige pijn, plotselinge zwelling of problemen met het strekken en het dragen van gewicht op de knie vereisen dringende evaluatie.

Bij aanhoudende pijn bij volwassenen kan de arts andere oorzaken en het nut van tests of een orthopedisch consult beoordelen. Een operatie wordt alleen in bepaalde situaties overwogen, niet voor elk uitsteeksel.

Diagnose en actie na beoordeling

De diagnose is meestal klinisch: de arts houdt rekening met leeftijd, pijnpatroon, activiteit en gevoeligheid van de tuberositas tibiae en evalueert de beweging van de knie. Als het kind mank loopt, moeten mogelijk ook de heup en andere gebieden worden onderzocht.

Bij een typische presentatie is een röntgenfoto niet altijd nodig. Het kan worden aangevraagd als de symptomen ongewoon zijn, een trauma volgen of andere aandoeningen moeten worden uitgesloten. Geen enkele klinische test sluit altijd alle mogelijke pathologieën uit.

Zodra de diagnose is gesteld, kan beweging worden gehandhaafd in getolereerde vormen en hoeveelheden. Pijn die kreupelheid veroorzaakt, merkbaar verergert na activiteit of de rust verstoort, vereist het verminderen van de belasting en praten met de professional die het kind volgt.

Als knielen ongemakkelijk is, kan het nuttig zijn om directe druk te vermijden of een kussen te gebruiken. Het verwijderen van het benige uitsteeksel is niet nodig om de activiteit te hervatten, en er mag geen ondersteuning worden gebruikt om aanzienlijke pijn te negeren.

Behandeling van de ziekte van Osgood-Schlatter

Maatwerk van de bediening

Het plan wordt samen met de jongere, het gezin en de professional die het volgt opgebouwd. In de meest pijnlijke fasen kan het nodig zijn om rennen, springen en andere bewegingen die de knie belasten te verminderen. U kunt minder vervelende activiteiten volhouden of proberen, zolang u ze maar prettig vindt; het is niet nodig om voor iedereen dezelfde perfecte rustperiode voor te schrijven.

Het herstel verloopt geleidelijk, waarbij rekening wordt gehouden met pijn, lopen, dagelijkse activiteiten en reactie na inspanning. Als er sprake is van hinken of als de pijn blijft toenemen, moet de belasting worden gecontroleerd.

Verlicht ongemak

Een koud kompres gewikkeld in een doek, even aangebracht en gecontroleerd op de huid, kan de operatie na de operatie vergemakkelijken. Stop als het pijn, verkleuring of gevoelloosheid veroorzaakt; breng geen ijs rechtstreeks op de huid aan.

Vulling kan de druk op uw knieën verminderen. Verbanden of bandages mogen niet strak zitten, de huid irriteren of ervoor zorgen dat u sporten kunt voortzetten die rust vereisen.

Medicijnen en oefeningen

Neem voor kinderpijnstillers contact op met een arts of apotheek: het product en de dosering moeten geschikt zijn voor de leeftijd, het gewicht en de conditie van het kind. Combineer geen medicijnen zonder indicatie. Ibuprofen vereist speciale aandacht in geval van uitdroging en mag niet worden gebruikt om symptomen tijdens sporttraining te maskeren.

In de oefeningen kunt u geleidelijk kracht en mobiliteit trainen. Het is niet nodig om eerst de pees te masseren om de veronderstelde defensieve stijfheid weg te nemen. Infiltratie en chirurgie zijn geen routineprocedures voor een groeiend jong Osgood-Schlatter-gewricht.

Beoordeling van het bewegingsapparaat en de rol van manuele therapieën

Het evalueren van de bewegingen kan helpen bij het kiezen van oefeningen die geschikt zijn voor de leeftijd en activiteit van het kind. U kunt rekening houden met de kracht van uw dijen, mobiliteit en atletische bewegingen, zonder dat u elk verschil tussen beide ledematen hoeft te corrigeren.

De ziekte van Osgood-Schlatter wordt niet verklaard door een verstopping in het ruggenmerg, het bekkenorgaan of het middenrif, waardoor het bloed niet uit de benen kan terugkeren. Er zijn geen bewezen manuele behandelingen die dit kunnen verbeteren door de organen, autonome zenuwen of de bloedsomloop te reguleren.

Alle handmatige procedures die verband houden met dezelfde aandoening van het bewegingsapparaat moeten de vaardigheden van de arts respecteren en een overeengekomen doel hebben. Het verandert de botrijping niet en vervangt geen pediatrische evaluatie wanneer de diagnose onzeker is of er waarschuwingssignalen verschijnen.

Het pad bevordert het begrijpen van het probleem, duurzame belasting en progressieve training. Als de procedure de pijn doet toenemen of geen nuttig voordeel oplevert, moet deze worden heroverwogen.

Tips voor familie, school en sport

• Spreek met de jongere af welke activiteiten hij kan tolereren en welke hem erger maken. Een eenvoudig dagboek kan helpen de voortgang te documenteren.
• Breng docenten en coaches op de hoogte van eventuele noodzakelijke veranderingen: pauzes, minder herhalingen of alternatieve activiteiten kunnen deelname mogelijk maken zonder de knie te belasten.
• Vermindert stress als er kreupelheid ontstaat, als pijn de normale activiteiten verstoort of als de verergering aanhoudt na inspanning.
• Gebruik geen pijnstillers, tapes of verband om de pijngrens te overwinnen en de race voort te zetten.
• Introduceer versterking met begrijpelijke oefeningen en op de leeftijd afgestemde belastingen. Zware lasten zijn niet verplicht, en geen enkele hoeveelheid pijn zal alle kinderen rechtvaardigen om door te gaan.
• Herzie het plan als de symptomen veranderen of niet verbeteren. Ernstige acute pijn of onvermogen om gewicht te dragen vereist tijdige hulp.

Het volledige rendement is afhankelijk van het herstel van de noodzakelijke dagelijkse en sportieve activiteiten. Doelen moeten worden aangepast om zowel de verplichting om met pijn te concurreren als de langdurige uitsluiting van elke beweging te vermijden.

Voorbeelden van aangepaste bewegingen voor jongeren

Oefeningen moeten worden gekozen nadat de oorzaak van de pijn is vastgesteld. De beschreven oefeningen zijn voorbeelden van zachte rekoefeningen, geen compleet recept. Het gevoel moet milde spierspanning zijn, zonder kniepijn: forceer de beweging niet en rek niet verder tijdens het uitademen.

Quadriceps: voorkant van de dij

Ga bij een stabiele steun staan, buig uw knie en trek uw hiel voorzichtig naar uw achterwerk als u dat zonder pijn kunt doen. Houd uw bekken in een comfortabele positie en trek niet hard aan uw enkel. Dit is een rek van de quadriceps, geen rek van de hamstrings.

Hamstrings

Terwijl u zit, tilt u één been naar voren in een comfortabele positie en kantelt u uw lichaam iets weg van de heup, zonder moeite te doen om uw been te bereiken. Stop als er een lichte spanning in uw rug is; zet uw knie niet op slot en trek niet hard aan uw teen.

Kuit

Houd uw handen tegen de muur, breng één been naar achteren en houd uw hiel op de grond. Buig uw voorste knie lichtjes totdat u een lichte spanning in uw achterste kuit voelt, zodat u stabiel blijft.

Duur, herhalingen en andere versterkende oefeningen worden overeengekomen op basis van tolerantie. Stop met elke oefening die de pijn verergert of nieuwe symptomen veroorzaakt. Rekoefeningen voor de hamstrings zijn geen onmisbare specifieke behandeling voor de ziekte van Osgood-Schlatter.