Kruisbandblessures: voorste kruisband en achterste kruisband

Cross-functie en evaluatie na trauma

Het voorste kruisband, VKB, beperkt de tibiale vooruitgang ten opzichte van het femur en de rotatiestabiliteit. Het achterste kruisband, PCL, beperkt voornamelijk de posterieure beweging van het scheenbeen. Beide werken in samenwerking met andere kniestructuren.

Na een trauma met pijn, zwelling of instabiliteit mag de evaluatie niet automatisch een week of twee worden uitgesteld. De arts moet ook rekening houden met breuken, verwondingen aan andere ligamenten en, bij ernstigere verwondingen, verplaatsing of letsel van zenuwen en bloedvaten.

Pijn en effusie kunnen sommige tests bij het eerste bezoek onbetrouwbaar maken: daarom kan het nodig zijn om ze later te herhalen nadat noodsituaties zijn uitgesloten en de initiële bescherming is ingesteld.

Misvormingen, onvermogen om gewicht te dragen, hevige pijn of verkoudheid na een blessure, bleekheid of gevoelloosheid vereisen onmiddellijke hulp. Probeer uw knie niet terug op zijn plaats te duwen; in geval van nood kunt u 112 bellen.

Hoe kunt u de ACL en PCL beschadigen?

De VKB kan gewond raken tijdens een snelle richtingsverandering, vertraging of landing na een sprong. Veel afleveringen vinden plaats zonder een directe klap op de knie; contactblessures zijn bijvoorbeeld ook mogelijk bij sportbotsingen.

De PCL kan gewond raken wanneer kracht het scheenbeen naar achteren duwt wanneer de knie gebogen is, bijvoorbeeld wanneer u tegen een plank botst of op een gebogen knie valt. Geforceerde flexie of spanning en complexe sportblessures kunnen er ook mee gepaard gaan.

De relatieve frequentie van de twee verwondingen hangt af van de populatie en het type trauma. Het is niet zinvol om aan alle verbindingen een vast percentage toe te kennen of de ernst af te leiden uit een numerieke verhouding van weerstand tussen ligamenten.

Hetzelfde ongeval kan de meniscus, het kraakbeen, andere ligamenten of het bot aantasten. Het reconstrueren van het mechanisme helpt bij de beoordeling, maar op zichzelf kunnen niet alle beschadigde structuren worden geïdentificeerd.

Symptomen van een mogelijke kruisscheur

Een VKB-scheur kan gepaard gaan met klikken, pijn, snelle zwelling en een gevoel dat de knie het begeeft. Het kan lastig zijn om te strekken, te buigen of te lopen. PCL-verwondingen kunnen gepaard gaan met pijn, zwelling en instabiliteit, soms minder duidelijk in het begin.

Er zijn geen symptomen die definitief onderscheid maken tussen ACL en PCL. Op uw hielen zitten of uw voet op een kruk laten rusten om pijn te veroorzaken, zijn geen diagnostische thuistests. Vermijd draaien en geforceerde bewegingen om te controleren of de knie “vasthoudt”.

Een afname van de pijn betekent niet dat het ligament de stabiliteit heeft herwonnen die nodig is voor sporttraining. Een knie die herhaaldelijk bezwijkt of vergrendelt, vereist herevaluatie.

Na een trauma vereisen aanzienlijke zwellingen, misvormingen, onvermogen om gewicht te dragen of nieuwe sensorische stoornissen dringende aandacht. Een hete, rode knie en koorts moeten snel worden beoordeeld, zelfs als er geen trauma is.

Hoe komt de diagnose tot stand?

De arts verzamelt de geschiedenis van het letsel en beoordeelt de pijn, zwelling, mobiliteit en stabiliteit van de knie. Bepaalde klinische bewegingen kunnen wijzen op een VKB- of PCL-letsel; de interpretatie ervan vereist ervaring en kan worden beïnvloed door pijn en spiersamentrekkingen.

Medische diagnose en selectie van tests vallen onder de verantwoordelijkheid van bevoegde professionals. Een kinesitherapeut kan deelnemen aan de evaluatie en revalidatie van de activiteiten in zijn eigen gebied; handmatige beoordeling is geen vervanging voor testen die nodig zijn bij groot trauma.

Röntgenfoto’s kunnen fracturen identificeren, waaronder enkele verkeerde uitlijningen van het bot, maar laten niet direct kruisscheuren zien. MRI is nuttig bij het evalueren van ligamenten en mogelijk daarmee gepaard gaande verwondingen wanneer dat nodig is. Het is niet altijd nodig om een VKB-scheur klinisch te vermoeden.

Het bezoek en de tests worden samen geïnterpreteerd: één test sluit niet alle blessures uit. Als vasculaire schade of verplaatsing wordt vermoed, is de procedure urgent en vereist speciaal onderzoek.

Ernst van het letsel: spanning, gedeeltelijke of volledige scheur

Ligamentblessures kunnen van verschillende ernst zijn. Bij lichte belasting blijft het ligament continu; een gedeeltelijke scheur tast enkele vezels aan, terwijl een volledige scheur de continuïteit van het ligament verbreekt.

Deze anatomische beschrijving alleen is niet voldoende om de behandeling te bepalen. Ook houdt de arts rekening met de stabiliteit van de knie, klachten, gewenste functies en schade aan de menisci, kraakbeen of andere ligamenten.

Meer informatie in het Engels: AAOS: Eerdere kruisbandblessures.

Initiële behandeling en routekeuze

Na de blessure

Stop met sporten en bescherm uw knie tegen verdere verstuikingen. Een ernstig letsel vereist eerst een klinische beoordeling: rust, ijs of een verband sluiten een breuk of ontwrichting niet uit. Als de last pijnlijk is, vermijd dan forceren en vraag naar krukken of een beugel.

Na evaluatie kan een in een doek gewikkeld koud kompres de pijn verlichten zonder zich te presenteren als een ligamentreparatie. Geneesmiddelen en ondersteuningen worden gebruikt volgens de ontvangen indicaties; het verband mag geen gevoelloosheid, verkleuring of koude voeten veroorzaken.

Revalidatie of operatie?

Bij de keuze van een voorste kruisband wordt rekening gehouden met instabiliteit, gewenste functies, bijbehorende verwondingen, botrijping en de voorkeuren van de persoon. Een volledige breuk of een jonge leeftijd alleen vereist niet automatisch een operatie. Sommige mensen bereiken een goede functie met revalidatie en aanpassing van activiteiten; andere vereisen wederopbouw vanwege instabiliteit of operationele vereisten.

Als een VKB-operatie geïndiceerd is, zal de Orthopedist snel het geschikte moment bepalen, waarbij hij ook rekening houdt met het risico op nieuwe gewrichtsverstuikingen en kraakbeenschade. Graft wordt gebruikt bij de wederopbouw; er zijn verschillende opties, en niet alleen de hamstrings.

Veel geïsoleerde PCL-verwondingen kunnen zonder operatie worden behandeld; aanhoudende instabiliteit of gecombineerde blessures kunnen de keuze veranderen. Rehabilitatie is in beide opzichten noodzakelijk. Spieren kunnen de functiecontrole verbeteren, maar anatomisch gezien vormen ze geen nieuw ligament.

Niet-interventionele revalidatie: VKB en PCL vereisen verschillende plannen

Niet-chirurgische behandeling omvat een geïndividualiseerd programma om beweging, kracht, looppatroon en noodzakelijke functies te herstellen. Bij de progressie wordt rekening gehouden met pijn, effusie, stabiliteit en mogelijk daarmee gepaard gaande verwondingen.

Bij VKB-blessures trainen oefeningen de functie en controle van de ledemaat bij dagelijkse en sportbewegingen. Als de knie ondanks het beloop blijft bezwijken, moeten de functies worden gecontroleerd en de alternatieven worden besproken met de orthopedist.

Bij PCL moet het plan, vooral in de vroege stadia, zijn om spanningen te vermijden die het scheenbeen te ver naar achteren duwen. Een speciaal orthopedisch apparaat kan geïndiceerd zijn en versterking van de quadriceps speelt een belangrijke rol. De werktijden en methoden van de hamstrings moeten worden afgesproken: het VKB-programma wordt niet automatisch gekopieerd.

Na de operatie wordt de postoperatieve route gevolgd die door de groep is gedefinieerd, zonder beperkingen met betrekking tot het transplantaat of procedures voor de menisci en andere ligamenten. De loutere naam “onderrugblessure” is niet voldoende om oefeningen of belastingen te kiezen.

Vooruitgang van de revalidatie en terugkeer naar de competitie

De stappen beschrijven haalbare doelen, geen automatische deadlines. In eerste instantie ligt de nadruk op de bescherming die het letsel vereist, het beheersen van de symptomen en het herstellen van beweging en lopen. Hierna worden kracht, evenwicht en het vermogen om meer veeleisende taken op zich te nemen ontwikkeld.

Hardlopen vereist het controleren van de reactie van voorbereidende belastingen. De arts houdt rekening met pijn, effusie, mobiliteit, kracht en bewegingskwaliteit, evenals met het soort letsel en eventuele chirurgische indicaties. Het is niet genoeg dat er twee of vier maanden zijn verstreken.

Lopen, rennen, van richting veranderen, zonder beperkingen trainen en meedoen zijn verschillende fases. Vooruitgang kan het afwisselend lopen en rennen omvatten, en vervolgens bepaalde gebaren met gecontroleerde stappen. Zwelling of pijn die terugkeert na de augmentatie moet gerepareerd worden.

Bij het terugkeren naar sport wordt ook rekening gehouden met de vereisten van stabiliteit, functionele testen, psychologische voorbereiding en discipline. Biologische genezingstijden zijn nog steeds belangrijk, maar de kalender alleen rechtvaardigt geen terugkeer. Zelfs de keuze om de sport aan te passen of te veranderen kan besproken worden zonder dat dit aan iedereen wordt opgedrongen.

Verminder het risico op blessures tijdens sporttraining

Programma’s voor de preventie van VKB-blessures combineren verschillende elementen: kracht, balans, neuromusculaire controle, landingen, remmen en richtingsveranderingen. Ze moeten worden aangepast aan de discipline en voortdurend worden beoefend, vaak als onderdeel van de warming-up en training.

Het is niet voldoende om alle spieren ‘even sterk’ te maken: verschillende groepen voeren verschillende taken uit. De quadriceps en hamstrings besturen de knie samen met de heup, de romp en de rest van de ledematen.

Niet alle hamstrings worden voor en buiten het scheenbeen geplaatst. De semitendinosus bereikt het bovenste en mediale deel van het scheenbeen, de semimembranosus bereikt het achterste en mediale gebied van het scheenbeen, terwijl de biceps femoris voornamelijk naar de kop van het kuitbeen gaat.

Spieractie helpt de strijdkrachten onder controle te houden, maar beperkt zich niet tot het kopiëren van de trend van de kruisvaarders. Programma’s kunnen het risico op een eerste VKB-blessure verminderen; ze elimineren niet alle risico’s en garanderen geen significante impact van PCL-letsel. Een blessure bewijst niet dat de sporter slecht heeft getraind.

Herstel en zelfvertrouwen op lange termijn

Het eindresultaat varieert afhankelijk van het letsel, de daaraan verbonden schade, de behandeling en de doelstellingen. Velen keren terug naar dagelijkse activiteiten en sporten, maar een terugkeer naar eerdere niveaus is niet gegarandeerd. Het is verkeerd om aan te nemen dat de knie zelden weer goed functioneert.

Zowel de fysieke als mentale voorbereiding worden beoordeeld. Angst voor een nieuwe blessure, vertrouwen en druk van buitenaf kunnen de terugkeer beïnvloeden; door erover te praten, kunt u het eens worden over doelstellingen en, indien nuttig, over toegewijde ondersteuning. Angst mag niet worden geïnterpreteerd als een gebrek aan toewijding.

Na een kruisblessure neemt het risico op artrose in de loop van de tijd toe, vooral in combinatie met andere gewrichtsblessures. Artrose is niet onvermijdelijk, en reconstructie neemt het risico zeker niet weg. Het behouden van functionele activiteit en het opnieuw beoordelen of er instabiliteit of beperkingen optreden, zal de gezondheid van de knie helpen beheersen.

Terugkeren naar de sport, de intensiteit veranderen of een andere sport kiezen zijn beslissingen die gedeeld worden met het team. Een enkele test of de afwezigheid van pijn garandeert geen nieuwe blessure.

Manuele behandelingen en herstelondersteuning

Herstel na een VKB-blessure vereist een juiste diagnose en een revalidatieprogramma dat compatibel is met de VKB of PCL, mogelijke operaties en daarmee samenhangende verwondingen. Handmatige technieken reconstrueren de ligamenten niet en zorgen ervoor dat u de voorgeschreven beperkingen niet kunt omzeilen.

De mogelijke manuele behandeling van gelijktijdige aandoeningen van het bewegingsapparaat kan worden overeengekomen met beperkte doelstellingen, zoals het faciliteren van getolereerde bewegingen. Het is niet aangetoond dat manipulatie van organen of regulering van hormonen en bloedcirculatie het herstel versnelt.

Slaap, georganiseerde activiteiten, gezinsondersteuning en realistische verwachtingen kunnen iemand helpen op het goede spoor te blijven. Deze aspecten combineren handling zonder de controle op sterkte, stabiliteit en belastingrespons te vervangen.

Als de techniek aanhoudende pijn, zwelling of nieuwe symptomen veroorzaakt, moet deze worden stopgezet en opnieuw worden geëvalueerd. Een osteopathisch onderzoek betekent niet dat u een medische toestemming heeft om weer te gaan sporten.

Meer informatie in het Engels: consensus over terugkeer naar sport na voorste kruisbandblessure.