Informatie over het welzijn van pasgeborenen
Spierspanning of onbalans bij baby's en kinderen
Lees meer over spierspanning en onbalans op deze pagina.
Observatie van bewegingen en positie van pasgeborenen
Pasgeborenen kunnen positionele voorkeuren en voorbijgaande asymmetrische bewegingen hebben. Deze bevindingen moeten worden geïnterpreteerd in samenhang met leeftijd, ontwikkeling, voeding, spiertonus en algemene conditie, zonder ze automatisch af te doen als ‘strak gezicht’.
De bindweefseltheorie bewijst niet dat er sprake is van een disfunctie of dat osteopathische technieken deze zullen corrigeren. Een technologie ‘zeer gevoelig’ noemen, duidt niet op de effectiviteit of veiligheid ervan. Aanhoudende asymmetrie, ongebruikelijke tonus of verminderde beweging vereisen pediatrische evaluatie.
Ga naar sectie [Vis]
Tekenen om met uw kinderarts te praten
Voedingsproblemen, slechte gewichtstoename, voortdurend huilen, verminderd gebruik van een ledemaat, het hoofd bijna altijd naar dezelfde kant draaien, of een zeer stijve of zeer slappe toon kunnen verschillende redenen hebben. Slechte slaap, onregelmatige spijsvertering of voortijdig optillen van het hoofd zijn geen diagnose van fasciale spanning.
De normale activiteit van een zwangere vrouw, een snelle bevalling, een langdurige bevalling, een keizersnede of een geassisteerde bevalling mogen op zichzelf niet de reden zijn voor de “spanningen” van het kind. De kinderarts beoordeelt of er sprake is van nekstijfheid, neurologische problemen, voedingsproblemen of andere ziekten en beslist of het kind moet worden doorverwezen naar kinderkinesitherapie of andere diensten.
Een slappe of niet-reagerende pasgeborene met ademhalingsmoeilijkheden, blauwe of grijze kleur, toevallen of onvermogen om wakker te worden, heeft onmiddellijke hulp nodig: bel 112.
Controle van voeding en ontwikkeling
Als aanleggen, zuigen of flesvoeding moeilijk is, is het nuttig om zo snel mogelijk hulp te zoeken bij een kinderarts, vroedvrouw of een gekwalificeerde borstvoedingsondersteuner. Vermoedelijke stijfheid van de mond, tong of lippen kan niet worden gediagnosticeerd of gecorrigeerd met een algemene fasciale beoordeling.
Een lage inname, minder natte luiers dan normaal, ongewone slaperigheid of onvoldoende groei vereisen onmiddellijke evaluatie. U hoeft niet te wachten op een handmatige sessie.
Mijlpalen in de motorische ontwikkeling hebben een brede normale variatie. Tandjes krijgen, zich omrollen, de eerste stapjes zetten of naar de kleuterschool gaan, vereisen geen routinematig osteopathisch onderzoek. De kinderarts zal de voortgang monitoren en, als zich specifieke problemen voordoen, pediatrische kinesitherapie of andere onderzoeken aanbevelen. Het vroeg optillen van het hoofd tijdens buikligging is op zichzelf geen diagnose van spanning.
Veilig spelen en plaatsen
Wanneer de baby wakker is en onder toezicht staat, helpen korte buikspelletjes en vrije vloeractiviteiten de baby om verschillende bewegingen en posities uit te proberen. De duur neemt geleidelijk toe, afhankelijk van het comfort en de leeftijd.
Om te slapen moet de pasgeborene altijd in liggende positie op een vlakke, stabiele en vrije ondergrond worden geplaatst, volgens de aanbevelingen voor een veilige slaap. Het buiktijdspel mag niet tijdens het slapen worden gebruikt.
Er is geen betrouwbaar bewijs dat fasciale behandelingen de vorming van spanning voorkomen of de ontwikkeling verbeteren. Ouders mogen geen handmatige manipulaties of oefeningen aan de nek en gewrichten uitvoeren zonder evaluatie. Als er een bewegingsprobleem wordt geconstateerd, kan de kinderkinesitherapeut geschikte activiteiten en houdingen kiezen.
Asymmetrieën en bewegingspatronen
Kinderen ontwikkelen motorische vaardigheden op verschillende tijdstippen en met verschillende strategieën. Een voorbijgaande voorkeur kan worden opgelost zonder dat er een verborgen disfunctie achterblijft; er is geen basis om te beweren dat het lichaam een permanente ‘gezichtsvervanging’ behoudt wanneer het kind lijkt te herstellen.
Aanhoudende voorkeur voor een kant, verminderd gebruik van een arm of been, verlies van eerder verworven vaardigheden, zwakte, ongewone tonus, pijn of motorische vertraging rechtvaardigen pediatrische evaluatie. Een vroeg hoofdonderzoek zonder andere tekenen duidt niet op pathologie.
Bij de evaluatie moet worden gezocht naar vastgestelde oorzaken en moet rekening worden gehouden met de bedrijfsvoering en de ontwikkeling. Handmatige sedatietechnieken zijn geen vervanging voor deze beoordeling en er is niet aangetoond dat ze het vermoedelijke fasciale patroon corrigeren.
Beweging en participatie in de kindertijd
Op de leeftijd van 3-7 jaar ontwikkelen de coördinatie-, balans- en combinatievaardigheden zich voortdurend. Voedingsproblemen in de eerste maanden mogen zonder specifieke diagnose niet worden gepresenteerd als oorzaak van kaakspanning of toekomstige houdingsasymmetrie.
Spel, op de leeftijd afgestemde activiteiten en diverse bewegingsmogelijkheden ondersteunen de ontwikkeling. Als pijn, ongebruikelijke valpartijen, zwakte of bewegingsproblemen de deelname beperken, kan de kinderarts de situatie beoordelen en kan de kinderkinesitherapeut de oefeningen en de omgeving aanpassen aan de doelstellingen van het kind.
Routinematige osteopathische manipulatie is niet bedoeld om groeiproblemen te voorkomen of de participatie te vergroten. Ondersteuning moet worden geselecteerd op basis van de waargenomen functionele behoefte en in de loop van de tijd opnieuw worden beoordeeld.
