Spondylolisthesis

Graden van spondylolisthesis

Op laterale röntgenfoto’s kan voorwaartse slip worden beschreven door de classificatie van Meyerding in relatie tot de breedte van de onderliggende wervel:

• klasse I: maximaal 25%;
• klasse II: meer dan 25% en niet meer dan 50%;
• klasse III: meer dan 50% en niet meer dan 75%;
• klasse IV: meer dan 75% en niet meer dan 100%;
• V-graad of spondyloptosis: volledige verplaatsing buiten de onderliggende wervel.

De beoordeling beschrijft de aandoening, maar bepaalt niet alleen de intensiteit van de symptomen of de behandeling. Bij de degeneratieve vorm worden de veranderingen in de tussenwervelschijven en facetgewrichten beïnvloed; het is niet juist om slippen alleen aan osteofyten toe te schrijven, waardoor het oppervlak “instabiel” zou worden.

Symptomen van spondylolisthesis

Spondylolisthesis kan zonder symptomen optreden. Als symptoom kan het gepaard gaan met pijn in de onderrug, stijfheid en pijn in de billen of benen. Als er sprake is van een stenose waarbij de zenuwen betrokken zijn, kan lopen of staan pijn, tintelingen of vermoeidheid in de benen veroorzaken; een beetje naar voren zitten of leunen kan helpen.

De relatie met bewegingen varieert en het is niet voldoende om de oorzaak te identificeren. Aanhoudende zwakte of verlies van gevoel vereist medische evaluatie, vooral als het nieuw of progressief is.

Nieuwe problemen bij het plassen, incontinentie, verlies van controle over de darmen of een verminderd gevoel rond de geslachtsorganen en de anus zijn waarschuwingssignalen. Ga onmiddellijk naar de eerste hulp; bel indien nodig 112. Beschouw dit niet als normale symptomen die behandeld moeten worden met oefeningen of manuele therapie.

Redenen en voorwaarden voor scheiding

Spondylolyse Het is een defect of stressfractuur van de pars interarticularis en kan zonder slip optreden. Het komt meestal voor tijdens de groei bij mensen die worden blootgesteld aan herhaalde trekbelastingen, maar het is niet altijd een aangeboren afwijking.

Spondylolisthesis Het kan dysplastisch, isthmisch in relatie tot spondylolyse, degeneratief, traumatisch, pathologisch of postoperatief zijn. De degeneratieve vorm wordt veroorzaakt door veranderingen in de gewrichten en tussenwervelschijven die beweging mogelijk maken, vooral bij volwassenen. Spondylose beschrijft degeneratieve veranderingen in de wervelkolom, en mobiliteit is niet de oorzaak op zichzelf.

Wat is uw retrolijst?

Retrolisthesis duidt op een achterwaartse beweging van een wervel ten opzichte van de onderliggende wervel. Het is een radiologische bevinding en veroorzaakt niet automatisch pijn of zenuwcompressie. De potentiële betekenis hangt af van de symptomen, het onderzoek en andere veranderingen, zoals degeneratie van de tussenwervelschijf of vernauwing van de zenuwruimten.

Er bestaat niet één betrouwbaar percentage dat voor alle mensen met chronische lage rugpijn geldt. Bovendien is spondylose een gedegenereerde term: het komt niet overeen met een inflammatoire reumatische ziekte en betekent niet noodzakelijkerwijs bekrompenheid of symptomen.

Spondylolisthesis, spondylolyse, spondylose en spondyloartritis

• Spondylolisthesis: de wervel beweegt ten opzichte van de onderliggende wervel.
• Spondylolyse: pars interarticularis-defect; het kan voorkomen met of zonder spondylolisthesis.
• Spondylose of spondyloartrose: Termen die verwijzen naar degeneratieve veranderingen in de schijven en gewrichten van de wervelkolom.
• Spondyloartritis: een familie van axiale of perifere ontstekingsziekten die verschilt van de hierboven beschreven degeneratieve aandoeningen.

Deze termen hebben vergelijkbare klanken, maar zijn niet uitwisselbaar. De aanwezigheid van één bewijst niet automatisch de andere, en de behandeling hangt af van de diagnose en feitelijke symptomen.

Wat is anterolisthesis?

Anterolisthesis is een beschrijvende term voor de voorwaartse beweging van een wervel ten opzichte van de onderliggende wervel; in deze context wordt het vaak gebruikt als synoniem voor anterieure spondylolisthesis. De uitbreiding kan worden uitgedrukt door radiografische classificatie in graden.

Het slippercentage alleen voorspelt geen pijn of beperking. De symptomen zijn ook afhankelijk van de mate van impact, vernauwing van de zenuwkanalen, mogelijke instabiliteit en andere veranderingen in de wervelkolom.

De evaluatie combineert geschiedenis, onderzoek en passende beeldvorming. Een röntgenfoto kan een slip vertonen; een MRI kan nuttig zijn als er pijn, gevoelloosheid of zwakte in de benen is.

Behandeling van spondylolisthesis

De behandeling hangt af van de leeftijd, het type en de mate van slippen, neurologische symptomen, stabiliteit en effect op het functioneren. Voor veel mensen begint het met tijdelijke aanpassingen aan activiteiten die de symptomen verergeren, geïndividualiseerde lichaamsbeweging of kinesitherapie, en medicijnen die worden afgewogen tegen de voordelen, risico’s en andere omstandigheden. In geselecteerde gevallen kan infiltratie worden overwogen voor radiculaire symptomen zonder permanent voordeel te garanderen.

Bij het evalueren van een operatie

Speciale evaluatie kan gerechtvaardigd zijn als gevolg van progressieve neurologische stoornissen, aanhoudende pijn of beperking ondanks een adequate conservatieve aanpak, progressieve ontsporing of aanzienlijke instabiliteit. Decompressie, fusie of een combinatie wordt gekozen afhankelijk van de vorm van spondylolisthesis en het te behandelen probleem.

Bij degeneratieve spondylolisthesis tonen recente onderzoeken aan dat decompressie zonder fusie bij geselecteerde patiënten vergelijkbare resultaten kan opleveren. Dit betekent niet dat één techniek voor iedereen de beste is: de risico’s en voordelen moeten in elk geval met de chirurg worden besproken.

Activiteiten en praktische tips

Het is nuttig om verdraagbare activiteiten te handhaven en deze geleidelijk op te voeren, waarbij u zich in de loop van de tijd aanpast aan bewegingen of sporten die de symptomen duidelijk reproduceren. Lichaams-, bekken- en beenoefeningen moeten worden gekozen op basis van het type spondylolisthesis, leeftijd en doelen; de pose mag niet worden beschouwd als een perfecte positie die te allen tijde moet worden gehandhaafd.

Bracing is geen routinebehandeling voor alle spondylolisthesis en corrigeert de houding doorgaans niet. Het kan in bepaalde situaties voor een beperkte tijd worden aangeboden, bijvoorbeeld bij symptomatische spondylolyse tijdens de groei, op indicatie van een specialist.

Toegenomen zwakte, verlies van gevoel in het genitale gebied of veranderingen in de controle over de blaas of de darmen vereisen dringende hulp.