Iliotibialebandsyndroom

Activiteit, belasting en symptomen van de iliotibiale band

De pijn treedt meestal op bij hardlopen of andere activiteiten waarbij de knie moet worden gebogen. Een recente toename in afstand, snelheid, frequentie of gradiënt kan relevant zijn. De inspanningstolerantie varieert en de symptomen hoeven niet noodzakelijkerwijs na een bepaalde minuut te beginnen.

Het ongemak kan beginnen als een lokaal gevoel van ongemak aan de buitenkant en toenemen naarmate de activiteit voortduurt. Voor sommige mensen is zelfs het traplopen of het lopen van lange afstanden pijnlijk. Intensiteit, duur en voortgang na inspanning helpen begrijpen welke veranderingen gunstig zijn.

Bij de evaluatie wordt rekening gehouden met training, herstel, kracht en beweging. Een bepaalde uitlijning van de heup of voet alleen bewijst niet de oorzaak van de pijn. Spijsverteringsstoornissen, vermoedelijke orgaanblokkades en stofwisselingsstoornissen zijn geen bewezen klinische verklaringen voor het iliotibialebandsyndroom.

Uitgebreide heuppijn, tintelingen of ongewone symptomen moeten tijdens het bezoek worden gemeld: hiervoor kan een afzonderlijk onderzoek nodig zijn.

Pijn in de knie: het kniegewricht is een andere plaats

Pijn aan de binnenkant van de knie is geen typisch iliotibialebandsyndroom. De “kraaienpoot” is het gebied waar de pezen van de sartorius, gracilis en semitendinosus samenkomen met het bovenste en binnenste scheenbeen. Onder deze pezen bevindt zich een slijmbeurs waardoor ze gemakkelijker kunnen glijden.

Een probleem op dit gebied kan plaatselijke gevoeligheid en pijn veroorzaken bij het dragen van gewicht of bij het traplopen. Mediale pijn kan echter ook afhankelijk zijn van de meniscus, ligamenten of gewrichten; het mag niet automatisch worden geassocieerd met kraaienpootjes op basis van alleen de positie.

Het bezoek reconstrueert het begin en evalueert de beweging en aanverwante structuren. Het is niet nodig om een verklaring te zoeken die gebaseerd is op “geblokkeerde” wervels of zenuwen die worden geactiveerd door de bekken- en darmorganen. Als er pijn optreedt na een trauma, de knie vergrendelt of sterk opzwelt, is een onmiddellijk medisch onderzoek aangewezen.

Iliotibiale band en heupspieren

De iliotibiale band is een sterke fasciale structuur op het buitenoppervlak van de dij en is verbonden met het bekken, het dijbeen en de knie. Het ontvangt input van de tensor fascia lata en gluteus maximus; door het te beschrijven als een lange pees die door één enkele spier wordt gebruikt, wordt de anatomie ervan genegeerd.

Tijdens beweging bepalen houding en spieractiviteit de krachten die door dit gebied worden overgedragen. De kracht en controle van de heupspieren kunnen vervolgens worden beoordeeld bij het plannen van revalidatie. De tijdens de test waargenomen zwakte bewijst echter niet dat de ene spier altijd de andere heeft gecompenseerd of dat dit de enige oorzaak van de aandoening is.

Oefeningen kunnen het vermogen trainen om de belasting te beheersen. Het is niet nodig om aan te nemen dat de band moet worden “geopend”, strak moet worden uitgerekt of moet worden losgemaakt van verklevingen om weer te kunnen gaan rennen. Elke heup- of rugpijn wordt beoordeeld op basis van de kenmerken ervan, zonder automatisch te worden toegeschreven aan littekens in de buik of orgaanstoornissen.

De rol van de voet en enkel

De voetboog wordt ondersteund door botten, gewrichten, ligamenten, fascia plantaris, spieren en pezen. De fascia plantaris is een bindweefsel en geen enkele pees die op zichzelf de stabiliteit van het ledemaat bepaalt.

Pronatie is een normaal onderdeel van voetbeweging. Een lage voetboog of een bepaalde manier om uw voeten te positioneren duidt niet noodzakelijkerwijs op een ziekte en geeft ook niet aan dat dit de oorzaak is van laterale kniepijn.

Informatie over schoeisel, recente activiteiten, enkelmobiliteit en voetklachten kan behulpzaam zijn bij de beoordeling. Alle veranderingen aan schoeisel of steunzolen moeten een persoonlijke reden hebben en een verifieerbaar voordeel; het hoeft niet aan alle lopers opgedrongen te worden.

Controle van de band vereist geen herstel van de vermoedelijke obstructie van de bloedstroom in de heup of systematische manipulatie van de kuit. Nieuwe lokale pijn in de voet of enkel verdient een eigen evaluatie.

Wanneer zijpijn aanhoudt

Als de pijn lang aanhoudt, bij elke hardlooppoging terugkeert of het dagelijks leven beperkt, is het nuttig om de diagnose en het programma opnieuw te evalueren. Volharding betekent niet automatisch dat de knie bij elke beweging nieuwe schade ondervindt, maar laat ook niet toe dat nieuwe symptomen worden genegeerd.

De beoordeling kan de gebruikelijke belasting, slaapkwaliteit, andere gezondheidsproblemen, mobiliteitsproblemen en gevolgen voor werk of sport omvatten.

Praktische doelen, duurzame ontwikkeling en controlepunten helpen bij het uitstippelen van een individueel pad. Als er geen resultaten worden verkregen, worden klinische hypothesen en interventies herzien. Het is verkeerd om te concluderen dat de meeste zintuiglijke prikkels gevaarlijk zijn of dat ze noodzakelijkerwijs hun oorzaak zoeken in een orgaan op afstand.

Pas de lading aan en vervolg de race

De behandeling begint met de activiteiten die de knie kan verdragen. Als hardlopen de pijn aanzienlijk doet toenemen of uw tempo verandert, kan het nodig zijn om de stress tijdelijk te verminderen of te stoppen, terwijl u leuke alternatieve activiteiten blijft ondernemen. Zelfs fietsen kan de armband irriteren: het is niet automatisch voor iedereen een geschikte optie.

Activiteit, duur en respons kunnen tijdens het werk en de daaropvolgende dagen in het dagboek worden vastgelegd. Een pijnschaal van nul tot tien kan de vooruitgang helpen beschrijven zonder een algemene term te worden.

Herstel kan variëren met korte loop- en hardloopsegmenten in overeengekomen stappen, afhankelijk van de respons. Er is geen verplichte pauze van een paar weken of een vast aantal vooropleidingen waarbij iedereen helemaal opnieuw moet beginnen.

Versterking kan de heup en knie omvatten met progressieve en weerstandsoefeningen. Hoge belastingen en trage prestaties zijn mogelijke hulpmiddelen, en geen bewezen superieure behandeling voor alle mensen. Toenemende pijn, kreupelheid of voortdurende verslechtering vereisen het verminderen van de belasting en het herzien van het plan.

Revalidatie en terugkeer naar sport

Rehabilitatie combineert informatie over het probleem, aanpassing aan training en oefeningen die zijn geselecteerd op basis van de moeilijkheden die zich voordoen. Kracht, bewegingscontrole en hardloopuithoudingsvermogen kunnen geleidelijk worden getraind: vermoedelijk hoeft perfecte flexibiliteit of stabiliteit niet te worden bereikt vóór enige vorm van activiteit.

De terugkeer naar sport is gebaseerd op geleidelijk toenemende eisen. Afstand, snelheid en uitdagende routes kunnen op verschillende tijdstippen opnieuw worden ingeschakeld; de reactie van de knie begeleidt de volgende stap. Als de symptomen veranderen of niet verbeteren, moet de diagnose worden heroverwogen in plaats van automatisch de behandelingen te verhogen.

Onderscheidende termen

Patellofemorale pijn treft meestal de voorkant van de knie en is niet synoniem met kraakbeenschade. Chondromalacia beschrijft de verandering van het kraakbeen, terwijl een slechte tracking wijst op een gewijzigde beweging van de patella: deze termen zijn niet uitwisselbaar.

Menisci, ligamenten, gewrichtsplooien en andere structuren kunnen ook pijn veroorzaken. Een plooi of beeldvorming alleen bewijst niet dat dit de oorzaak van de symptomen is.

Mogelijke handmatige behandeling van symptomen van het bewegingsapparaat kan worden geëvalueerd om comfort en beweging te ondersteunen met specifieke doelen en verificatie van de respons. Het beschikbare onderzoek naar het iliotibialebandsyndroom is beperkt en toont niet aan dat osteopathie de stofwisseling corrigeert, een ontoereikende bloedsomloop herstelt of herhaling definitief voorkomt.

Passieve technieken zijn geen vervanging voor deze stappen of medische evaluatie bij aanzienlijke zwelling, trauma of andere waarschuwingssignalen.

Een arts of apotheker kan de geschiktheid van eventuele pijnmedicijnen voor de ziekte, zwangerschap en andere behandelingen controleren.

Meer gedetailleerde informatie in het Engels: een systematische review van conservatieve behandelingen voor het iliotibiale bandsyndroom.