Perspectieven

Scoliose

Lees meer over scoliose en rugkromming op deze pagina.

Ga naar sectie [Vis]

    Scoliose

    Scoliose is een relatief veel voorkomende ziekte. Tot 3-5% van de kinderen heeft scoliose. Het veroorzaakt echter niet altijd symptomen en slechts ongeveer 0,4% heeft behandeling nodig vanwege ongemak en pijn. Altimus komt veel vaker voor bij meisjes, waar het tot tien keer vaker voorkomt. De symptomen van scoliose verschijnen meestal tussen de leeftijd van 10 en 16 jaar, maar meestal geldt dat hoe eerder ze verschijnen, des te groter de kans is dat de kromming aanzienlijk wordt. Scoliose kan met de leeftijd verergeren, maar na de puberteit ontstaat er geen kromming meer. De kromming van de rug kan echter erger worden als deze groter wordt dan 30 graden.

    Wat is scoliose?

    Scoliose is een ernstige kromming van de wervelkolom die een afwijking of kromming van de rug veroorzaakt. Deze kromming vindt plaats in het frontale vlak: van achteren gezien buigt de wervelkolom lateraal, naar rechts of naar links. De wervelkolom heeft altijd een primaire kromming, vergezeld van verschillende kleinere compenserende curven.

    Soorten scoliose

    Er zijn twee hoofdtypen scoliose.

    • Een S-vormige scoliotische kromming die begint aan de bovenkant van de thoracale wervelkolom, met een tegengestelde curve op de kruising tussen de thoracale en lumbale wervelkolom, gevolgd door nog een tegengestelde curve in het lumbale gebied.

    • Een ander type is C-vormige scoliose, waarbij de gehele wervelkolom schuin of naar één kant gebogen is, kleinere compensaties in de tegenovergestelde richting in de nek en het bekken.

    Hoe scoliose identificeren?

    Om de tekenen van scoliose te identificeren, worden enkele specifieke delen van het lichaam waargenomen die door de kromming zijn veranderd. In de meeste gevallen wordt scoliose op relatief jonge leeftijd ontdekt, bij kinderen en adolescenten.

    Een van de meest voorkomende gebieden waar scoliose aan het licht kan komen, is het schoudergebied. Door compensaties zijn de schouder en het schouderblad aan dezelfde kant als de kromming of afwijking van de thoracale wervelkolom verhoogd en hoger dan de tegenoverliggende schouder. In de meeste gevallen is het schouderblad gevleugeld, wat betekent dat het uit de ribbenkast steekt.

    In het midden van de rug en in de gebieden waar scoliose een boog of kanteling veroorzaakt, zijn de rugspieren erg strak en stijf. Meestal vindt de rotatie ook plaats naar dezelfde kant van de kromming wanneer de ribben of het bekken naar achteren worden geduwd. Dit wordt vooral merkbaar wanneer de persoon naar voren leunt.

    Een ander, minder vaak voorkomend teken is beweging van de heup en het bekken naar de andere kant van de kromming of een verkeerde uitlijning van de lumbale wervelkolom. U kunt zien dat het bekken aan één kant duidelijk uitsteekt of dat de twee zijkanten zich op verschillende hoogtes bevinden. Dit gebeurt echter niet bij alle patiënten met scoliose, omdat velen een zeer stabiel bekken hebben.

    Oorzaken van scoliose

    De oorzaken van scoliose zijn onderverdeeld in drie groepen: functioneel, d.w.z. niet-structureel, structureel en idiopathisch (tot 80% van de gevallen van scoliose), dwz zonder bijzondere reden.

    Functionele oorzaken van scoliose

    Bij functionele scoliose zijn er geen structurele problemen voordat de kromming ontstaat. Dit betekent dat schade aan het zenuwstelsel, genetische factoren en dergelijke niet aan de oorzaak van de aandoening liggen. Functionele oorzaken kunnen daarom zijn: bekkenkanteling, lengteverschillen in de onderste ledematen, posturale asymmetrie, spanning in spieren, pezen en fascia, spanning rond zenuwweefsel en effecten op organen zoals darmlittekenweefsel, appendix of nierstenen. Osteopaten behandelen functionele aandoeningen bijzonder effectief, omdat zij rekening houden met alle hierboven genoemde structuren en organen.

    Structurele oorzaken van scoliose

    De structurele oorzaken van scoliose worden veroorzaakt door schade aan spieren, weefsels en zenuwen. Neuromusculaire problemen zoals een beroerte zijn een voorbeeld van oorzaken die verband houden met schade aan het zenuwstelsel.

    Neuromen en tumoren in verschillende delen van het lichaam zijn ook voorbeelden van structurele oorzaken van scoliose.

    Idiopathische oorzaken van scoliose

    Idiopathische oorzaken van scoliose zijn eigenlijk structurele oorzaken. Zij vertegenwoordigen tot 85% van alle scoliosegevallen en er wordt vaak gedacht dat ze geen aanwijsbare oorzaak hebben.

    Onderzoekers veronderstellen echter dat idiopathische oorzaken van scoliose verband houden met erfelijke, familiale of genetische factoren.

    Symptomen van scoliose

    In de meeste gevallen veroorzaakt scoliose geen symptomen. Rugpijn is het meest voorkomende symptoom. De pijn wordt als mechanisch ervaren, dat wil zeggen dat deze kan worden veroorzaakt door bewegingen of bepaalde houdingen. Pijn in rust is zeldzaam, maar wordt vaak geassocieerd met reumatische aandoeningen zoals verschillende soorten artritis.

    De typische pijn van scoliose gaat gepaard met schade aan de zenuwwortels, zoals een hernia. Dit symptoom komt vaker voor als de kromming van de wervelkolom groter is.

    Zenuwwortelcompressie wordt vaak gevoeld als een scherpe, aanhoudende pijn nabij de wervelkolom die kan uitstralen naar de armen, benen of ribben.

    In ernstige gevallen van scoliose, waarbij de kromming groter is dan 30 graden, kunnen symptomen van orgaandisfunctie optreden.

    Effecten op de hart- en longfunctie kunnen zich manifesteren als een beklemmend gevoel op de borst, ademhalingsmoeilijkheden, hartkloppingen en ander ongemak. Er kunnen ook maag-darmklachten optreden, zoals constipatie, een opgeblazen gevoel en diarree, of tekenen van nier-, blaas- of baarmoederfalen.

    scoliose behandeling

    Scoliose wordt geëvalueerd op basis van leeftijd, lengte, type en omvang van de curve, symptomen en functionele impact. Follow-up- en behandelbeslissingen komen overeen met professionals met ervaring in de behandeling van wervelkolom en scoliose.

    Oefening kan helpen de activiteit en het zelfvertrouwen in beweging te behouden wanneer het de persoon uitkomt. Manuele therapie corrigeert niet de structurele curve en pakt geen orgaan- of neurologische problemen aan om scoliose te modificeren. Nieuwe pijn, merkbare progressie of neurologische symptomen vereisen medische evaluatie.

    Wanneer moet u een evaluatie aanvragen voor een verkeerde uitlijning van de wervelkolom?

    Bij kinderen en jongeren moet een beroepsbeoefenaar in de gezondheidszorg de asymmetrie of progressieve rondingen van de schouders, taille of romp beoordelen. De diagnose is gebaseerd op onderzoek en, indien nodig, beeldvormend onderzoek en gestandaardiseerde metingen.

    Controle, speciale oefeningen, korsetten of operaties worden per persoon bekeken en niet per individuele drempel. Manuele therapie is geen vervanging voor deze beoordeling en het is niet aangetoond dat het de structurele kromming corrigeert.