Perspectieven
nervus vagus (nervus vagus)
Lees meer over de nervus vagus.
nervus vagus
De nervus vagus, ook wel de tiende hersenzenuw genoemd, is een van de belangrijkste zenuwen in het autonome zenuwstelsel. Het speelt een sleutelrol bij de regulatie van verschillende vitale functies, waaronder de functies van het hart, de longen en het spijsverteringskanaal.
Ga naar sectie [Vis]
Anatomie en functie van de nervus vagus
De nervus vagus is de tiende hersenzenuw. Het vindt zijn oorsprong in de hersenstam, passeert de nek en borst en bereikt verschillende organen in de buik. Het is een gemengde zenuw: hij transporteert sensorische informatie van de organen naar de hersenen, motorvezels naar de keelholte en het strottenhoofd, en parasympathische vezels naar het hart, de longen en het spijsverteringsstelsel.
De vagus interageert met netwerken van het autonome zenuwstelsel, maar vormt geen efferente route voor het sympathische systeem. Autonome functies komen voort uit complexe circuits en niet uit een enkele ‘vecht- of vlucht’- of ‘rust- en verteer’-schakelaar.
Waarom is de nervus vagus belangrijk?
Veel van de vezels dragen sensorische informatie van de organen naar de hersenstam. Motorvezels zijn betrokken bij slikken en vocaliseren; de parasympathische delen regelen onder andere de hartslag, ademhaling en spijsverteringsfuncties.
Deze effecten variëren afhankelijk van het orgel en de situatie. Het is niet correct om te zeggen dat een lui persoon altijd een lagere ademhalingsfrequentie heeft of dat algemene symptomen duiden op een “onevenwichtigheid” tussen sympathisch en parasympathisch. Deze uitdrukking is geen medische diagnose.
Welke symptomen vereisen evaluatie?
Schade aan de nervus vagus of zijn takken kan, afhankelijk van de locatie, heesheid, slikproblemen, veranderingen in de hoestreflex, motiliteitsproblemen in het spijsverteringskanaal of veranderingen in het hartritme veroorzaken. Deze symptomen hebben echter nog veel meer mogelijke oorzaken en laten niet toe dat het probleem zonder medisch onderzoek door een lui persoon wordt veroorzaakt.
Hoofdpijn, pijn in de kaak-, nek- of schouderbladen, tintelingen in de armen en tendinitis staan niet op de diagnostische lijst van ‘vaginale disfunctie’. Nieuwe, aanhoudende of progressieve symptomen moeten in hun context worden beoordeeld.
Plotselinge moeite met ademhalen of slikken, zwakte van gezicht of ledematen, flauwvallen of een nieuwe neurologische aandoening vraagt dringend hulp: bel 112.
Kan de nervus vagus handmatig worden “behandeld”?
Er bestaat geen gevalideerde handmatige test die een osteopaat kan gebruiken om een ‘onderactieve’ nervus vagus te diagnosticeren, en er is geen betrouwbaar bewijs dat viscerale, craniosacrale of nekmanipulaties de zenuw zullen uitrekken en de functie ervan zullen optimaliseren.
Ademhalingsoefeningen of ontspanningstechnieken kunnen worden gebruikt voor welzijn en stressbeheersing, maar subjectieve verlichting duidt er niet op dat de zenuw therapeutisch is hersteld of gestimuleerd.
Vaguszenuwstimulatie die in de geneeskunde wordt gebruikt, is een elektrische procedure die door deskundigen wordt voorgeschreven en gecontroleerd voor bepaalde indicaties, bijvoorbeeld sommige gevallen van epilepsie. Het is niet hetzelfde als handmatige verzorging. Symptomen van hoofd- of autonome letsels vereisen medische aandacht.