Golfelleboog

Waarom verschijnt de elleboog van de golfer?

Golferselleboog, ook wel epitrochleitis of mediale tendinopathie genoemd, beïnvloedt de peesoorsprong van de flexor-pronatorgroep van de binnenelleboog. Herhaaldelijk vastgrijpen, tillen, polsflexie en pronatie van de onderarm kunnen de belasting van het gebied beïnvloeden.

Pronatie is de rotatie van de onderarm waarbij de handpalm naar beneden wijst, niet alleen de rotatie van de pols. Het probleem kan zich voordoen op het werk, tijdens het sporten of bij andere activiteiten, zelfs als u nog nooit golf heeft gespeeld.

We spreken over tendinopathie omdat het pijn en peesfunctie betreft: een ontsteking hoeft niet als enige verklaring te worden aangenomen. Een recente toename van stress kan aanzienlijk zijn, maar er kan niet altijd één oorzaak worden geïdentificeerd.

Anatomie en andere mogelijke oorzaken van mediale pijn

De mediale epicondylus, ook wel de epitrochlea genoemd, is een benig uitsteeksel op het binnenoppervlak van het onderste uiteinde van het opperarmbeen. Hier ontstaat een deel van de spiergroep die de pols buigt en die de pronatie van de onderarm bevordert.

Dit punt verschilt van de laterale epicondylus en strekpezen bij een tenniselleboog. Extensor Carpi radialis brevis is geen typische pees van de elleboog van de golfer; degeneratie van hyalienkraakbeen definieert deze tendinopathie niet.

De nervus ulnaris loopt nabij de mediale zijde. Het lijden ervan kan tintelingen of zwakte in de ringvinger en de pink veroorzaken, maar komt niet bij alle tendinopathieën voor. Mediale pijn kan ook van gewrichts- of ligamentoorsprong zijn, vooral na een trauma of bij werpsporten.

Bij de evaluatie wordt rekening gehouden met symptomen, kracht, mobiliteit en klinisch bewijs. Nieuwe zwakte, gevoelloosheid of aanhoudende klachten vereisen passend onderzoek.

Symptomen van een golferselleboog

De pijn treft meestal de binnenkant van de elleboog en kan zich uitstrekken tot de onderarm. Het kan toenemen bij het vasthouden van een voorwerp, het dragen van een tas, het gebruik van gereedschap of het buigen van de pols tegen weerstand. De intensiteit varieert: deze is niet altijd mild of matig.

Het begin kan geleidelijk zijn of volgen op veeleisende activiteiten; een vertraging van enkele dagen is niet verplicht. Bij sommige mensen verstoort pijn ook de rust. Een gevoel van zwakte kan gepaard gaan met pijn, maar ernstige zwakte of symptomen in de vingers vereisen evaluatie.

Bediening en belasting

Grijpwerk en repetitieve bewegingen zijn mogelijke factoren, evenals veranderingen in sport en gewoonten. Niet al het bewijsmateriaal wijst op één enkele oorzaak, en niet alle mensen die deze banen uitoefenen, ontwikkelen de stoornis. Het is nuttig om de gebaren die de symptomen verergeren te herkennen en deze op een duurzame manier aan te passen.

Beheer en revalidatie

Het proces begint met de beoordeling en aanpassing van activiteiten die de pijn verergeren. Er kan een progressief oefenprogramma voor de pols en onderarm worden aangeboden om de capaciteit en functie te herstellen met belasting en tijd, afhankelijk van de individuele respons.

Het bewijs voor behandelingen van de golferselleboog is minder uitgebreid dan voor de behandeling van laterale epicondylalgie. Massage, acupunctuur, laser, echografie, elektrotherapie en schokgolven zijn geen gelijkwaardige opties met gegarandeerde effectiviteit. Alle aanvullende maatregelen vereisen een concreet doel en het bespreken van onzekerheden.

Geneesmiddelen en infiltraties

Een arts of apotheker kan de pijnbehandeling beoordelen op basis van contra-indicaties en andere medicijnen. Corticosteroïde-injecties hebben bij deze aandoening weinig nut en kunnen nadelige effecten hebben op de pees; ze zijn geen routinebehandeling voor ernstige pijn.

De rol van manuele therapieën

Het is niet bewezen dat de elleboog van een golfer altijd wordt veroorzaakt door veneuze stasis, slecht bloed, chemische veranderingen of disfunctie van de nervus ulnaris. Het is niet bewezen dat manipulaties van andere gebieden of organen dit zouden verbeteren door de bloedcirculatie en het metabolisme te normaliseren.

Alle vormen van manuele behandeling van klachten van het bewegingsapparaat moeten als ondersteuning worden beschouwd, met inachtneming van de vakbekwaamheid. Het mag de evaluatie van een vermoedelijk neurologisch of vasculair probleem niet vervangen.

Praktische tips en wanneer u om hulp moet vragen

Verminder tijdelijk gebaren die aanzienlijke ergernis veroorzaken, zonder de hand uit gewoonte langdurig te bewegen. U kunt van taak wisselen, objecten lichter maken en een minder intense grip gebruiken. Als u van eigenaar verandert, doe dit dan alleen op een manier die u veilig kunt doen.

Een band of beugel kan voor sommige mensen verlichting bieden, maar u mag geen beklemming of tintelingen voelen. Oefeningen en terugkeer naar lichaamsbeweging moeten worden aangepast aan de hand van de symptomen. Voortdurende achteruitgang vereist herziening van het plan.

Pijnstillers, inclusief ontstekingsremmende medicijnen, worden samen met een arts of apotheker gekozen: ze hoeven niet te worden vermeden vanwege de veronderstelde onderbreking van de genezing, en ze worden niet automatisch ingenomen. Meld zwangerschap, maagzweren, nier- of hart- en vaatziekten en behandelingen zoals antistollingsmiddelen; combineer niet meerdere ontstekingsremmende medicijnen zonder indicatie.

Een hete en gezwollen elleboog met koorts, misvorming na trauma, ernstige pijn en moeite met het bewegen van de arm of een nieuw gevoel vereisen dringende hulp. Als er plotseling pijn in de armen optreedt en een beklemmend gevoel in de borst, ademhalingsmoeilijkheden of flauwvallen, bel dan onmiddellijk 112.

Meer informatie in het Engels: NHS Inform: golferselleboog.