Constipatie bij pasgeborenen

Hoe constipatie bij baby’s te herkennen

Vooral harde ontlasting, pijn en ontlastingsproblemen zijn belangrijk. Het aantal slagen alleen is niet genoeg: het ritme verandert met de leeftijd en het dieet. Persen, blozen en huilen vóór de stoelgang kan worden veroorzaakt door een onvolwassen spiercoördinatie, een aandoening die infantiele dyschezia wordt genoemd en die verschilt van constipatie.

Wanneer moet u de kinderarts bellen?

Moeilijkheden bij de geboorte, vertraagd meconium, slechte groei, braken, zeer opgezwollen buik, bloed in de ontlasting of een kind dat ziek lijkt, moet worden onderzocht.

De kinderarts beoordeelt de anamnese, voeding, groei en lichamelijk onderzoek. Diagnostische criteria die bij oudere kinderen worden gebruikt, mogen niet automatisch worden toegepast op pasgeborenen. Wacht geen weken als uw kind pijn heeft, weinig eet of erger wordt.

Oorzaken en frequentie van stoelgang

De consistentie van de ontlasting kan veranderen afhankelijk van het type melk, een verandering in het dieet of de introductie van aanvullend voedsel. Soms is constipatie een symptoom van een aandoening die moet worden getest. Het is niet juist om dit te wijten aan het algemene tekort aan enzymen tot de leeftijd van 6-9 maanden of aan “blokkades” in de nek veroorzaakt door de bevalling.

In de eerste dagen en weken kan een lage melkinname een teken zijn dat de baby onvoldoende melk binnenkrijgt. Dit moet samen met voeding, natte luiers en gewicht worden beoordeeld. Oudere baby’s die borstvoeding krijgen, kunnen meerdere dagen geen stoelgang maken en toch zachte ontlasting hebben, zonder dat er sprake is van constipatie. Ook een baby die uitsluitend melk krijgt, hoeft niet elke dag stoelgang te maken.

Harde ontlasting, pijn en voeding

Wanneer de ontlasting lange tijd in de darm blijft, kan deze water verliezen en verharden. Bij oudere kinderen kan pijn terughoudend gedrag aanmoedigen; bij pasgeborenen is een speciale beoordeling nodig, en hetzelfde mechanisme kan niet worden aangenomen.

De dichtheid, kleur en consistentie van de ontlasting van zuigelingen die borstvoeding krijgen en zuigelingenvoeding kunnen verschillen. Deze verschillen betekenen niet automatisch ziekte. Als u kunstvoeding gebruikt, is het belangrijk om deze precies in de aangegeven verhoudingen te bereiden: voeg geen poeder of water toe om de ontlasting te veranderen.

Als u constipatie bij uw pasgeborene of kind vermoedt, neem dan contact op met uw kinderarts voordat u medicijnen gebruikt of uw dieet verandert. Blijf melk aanbieden op basis van zijn behoeften en controleer bij een professional of de voeding voldoende is. Bereid de formule voor volgens de instructies, zonder deze te verdunnen.

Het is niet nodig om routinematig water toe te voegen aan een kind dat uitsluitend borstvoeding krijgt. Afhankelijk van de ontwikkeling en indicaties van kinderen wordt aanvullende voeding rond zes maanden geïntroduceerd: stel dit niet uit tot vier maanden alleen maar om constipatie te “genezen”.

Een warm bad of spontane beweging tijdens het spelen kunnen het comfort bevorderen, maar nemen de belemmering niet weg en vervangen de diagnose niet. Steek geen wattenstaafjes of andere voorwerpen in de anus en voer geen rectale stimulatie, klysma’s of zetpillen uit zonder medische indicatie.

Producten bedoeld voor volwassenen of oudere kinderen zijn niet automatisch geschikt voor een pasgeboren baby.

Osteopathie en constipatie bij pasgeborenen

Het is niet aangetoond dat manipulatie van de nek, schedel, middenrif of ingewanden de neonatale constipatie verbetert. Er is geen rechtvaardiging voor het beschrijven van de ‘vrijgave’ van de nervus vagus om deze aandoening te genezen.

Een kinderarts moet een pasgeborene beoordelen die pijn, harde ontlasting of voedingsproblemen heeft. Oefen geen druk uit en manipuleer de schedel, ruggengraat of buik niet om de darmen te stimuleren; manuele therapie mag de diagnose of behandeling niet vertragen.