Kinesitherapie

Kinesitherapie als behandelvorm

Door de hele menselijke geschiedenis heen hebben mensen altijd goed voor hun lichaam gezorgd.

Sinds de tijd van Hippocrates worden verwondingen en pijn behandeld met massage, manuele technieken en diverse fysieke behandelingen.

Toen de orthopedie zich in de 18e eeuw ontwikkelde, werden er verschillende therapeutische machines geïntroduceerd, die een belangrijke rol speelden in de ontwikkeling van de kinesitherapie. In 1813 werd kinesitherapie in Zweden geformaliseerd, waarbij gewrichtsmanipulatie en oefening werden gecombineerd.

De Zweedse term voor kinesitherapeut is gymnast, een woord dat geworteld is in de traditie van therapeutische gymnastiek. In 1894 richtten vier verpleegsters de Chartered Society of Physiotherapy op.

De eerste kinesitherapiescholen, genaamd The School of Physical Therapy, werden in de daaropvolgende jaren opgericht in Nieuw-Zeeland en de Verenigde Staten.

Bewegingen, zenuwstelsel en revalidatie

Het centrale zenuwstelsel omvat de hersenen en het ruggenmerg en coördineert beweging, gevoel en talrijke lichaamsfuncties. Bij volwassenen eindigt het ruggenmerg doorgaans ter hoogte van de eerste of tweede lendenwervel; daaronder lopen zenuwwortels verder in het wervelkanaal als de cauda equina. De hersenstam bestaat uit de middenhersenen, de pons en de medulla oblongata.

Deze anatomische relaties vormen geen therapeutische hiërarchie waarin osteopathie en kinesitherapie organen en spieren delen. Kinesitherapie omvat ook neurologische en respiratoire revalidatie; osteopathie mag niet worden gepresenteerd als een behandeling voor de hersenen, het endocriene systeem of de inwendige organen.

Pijn en bewegingsproblemen kunnen van verschillende factoren afhangen. De professional beoordeelt wat relevant is en onderkent wanneer medische classificatie of een multidisciplinair traject nodig is.

In welke situaties kan kinesitherapie nuttig zijn?

Nek- en rugpijn: Oefeningen en instructies voor dagelijkse activiteiten worden afgestemd op uw mogelijkheden en symptomen. Lichaamszwakte en ‘instabiliteit’ zijn geen gebruikelijke verklaringen voor pijn.

Kniepijn: De route kan kracht, mobiliteit, evenwicht en lastbeheer ontwikkelen. Er wordt niet vanuit gegaan dat alle problemen door de heup of enkel worden veroorzaakt.

Duizeligheid: Sommige evenwichtsstoornissen hebben baat bij specifieke bewegingen of revalidatie na een juiste diagnose. Duizeligheid mag niet automatisch worden toegeschreven aan cervicale afwijkingen; als ze plotseling verschijnen met zwakte, moeite met praten of hevige hoofdpijn, bel dan 112.

Schouderklachten: Bij de revalidatie wordt rekening gehouden met het type aandoening, de bewegingen en de benodigde functies. Schouderpositie of -houding alleen kan de oorzaak niet identificeren.

Whiplash: Na een trauma-evaluatie kan een geleidelijke terugkeer naar geschikte activiteiten en oefeningen helpen bij het herstel. Het programma is afhankelijk van de symptomen en klinische bevindingen.

Revalidatiekinesitherapie bij hernia

Rugrevalidatie richt zich op instabiliteit, zwakte, hernia, ischias, scoliose, stijfheid van de wervelkolom, lumbale impingement, verminderde kromming of overmatige nadruk op de lumbale wervelkolom. Kern- en versterkingsoefeningen helpen de rugspieren de wervelkolom in de meest gunstige posities te ondersteunen.

Bilpijn en kinesitherapie

Bilpijn kan worden veroorzaakt door strakke spieren of spierzwakte. Kinesitherapie kan zowel speciale behandelingen als oefeningen behandelen.

Revalidatie bij heup- en heuppijn

Heup- en heuprehabilitatie richt zich op instabiliteit van de heupflexoren, zwakte, bewegingsbereik, benauwdheid en stijfheid. Kinesitherapeuten zijn getraind om de oorzaken te identificeren en gepersonaliseerde revalidatieprogramma’s te ontwikkelen om het juiste functioneren te herstellen.

Aandoeningen gerelateerd aan zwangerschap

Zwangerschap veroorzaakt vaak stijfheid en verminderde mobiliteit. Kinesitherapie kan kwalen verlichten en voldoen aan de behoeften van het lichaam wanneer deze tijdens de zwangerschap veranderen.

Revalidatie na verstuikingen

Revalidatie voor enkel- en voetproblemen richt zich op instabiliteit, zwakte, verstuikingen en stijfheid. Enkel-, voet-, knie- en heupstabilisatieoefeningen spelen een centrale rol bij zowel de behandeling als de preventie van blessures.

spier spanning

Stress en scheuren verzwakken de sterkte en functie van de beschadigde vezels. Een kinesitherapeut kan specifieke gebieden identificeren en behandelen die speciale versterking nodig hebben om herstel te bevorderen, waarbij de timing en de resultaten van persoon tot persoon verschillen.

Cervicale hernia en whiplash

Nekrevalidatie richt zich op instabiliteit, zwakte, stijfheid, bewegingsbeperkingen en zenuwpijn. De kinesitherapeut is opgeleid in krachttraining en de behandeling van aandoeningen van de nek en cervicale wervelkolom.

Hoofdpijn

Hoofdpijn kan soms worden veroorzaakt door een slechte houding of een verkeerde werkhouding. Een kinesitherapeut kan deze problemen effectief helpen oplossen.

Tenniselleboog en golferselleboog

Rehabilitatie van elleboog- en handproblemen richt zich op instabiliteit, zwakte en stijfheid. Kinesitherapeuten beschikken over de nodige vaardigheden om functionele beperkingen en overbelastingen op deze gebieden te beoordelen.

Acute nekpijn en stijfheid

Kinesitherapeuten zijn gespecialiseerd in het identificeren en behandelen van de oorzaken van nekpijn en -stijfheid met behulp van speciale handmatige procedures en bewegingstherapie.

Een nieuwe, plotselinge, zeer ernstige hoofdpijn of een hoofdpijn die gepaard gaat met koorts, trauma of neurologische symptomen vereist onmiddellijke medische evaluatie. Het mag niet alleen aan positie gerelateerd zijn.

Een pad gebaseerd op behoeften en resultaten

Het revalidatieprogramma is gebaseerd op de problemen van de persoon en bepaalde doelen, zoals wandelen, werken, beter slapen of blijven sporten. Interventies worden geselecteerd op basis van diagnose, beschikbaar bewijsmateriaal, voorkeuren en trends in de tijd.

Meerdere professionals kunnen samenwerken als ze behulpzaam zijn, maar het toevoegen van meer zorg maakt de zorg niet automatisch effectiever. Er is geen bewijs dat een combinatie van kinesitherapie en osteopathie over het algemeen superieur is, noch dat het nodig is om de schedel, de organen of het lymfestelsel in evenwicht te brengen voor herstel van letsels.

De reactie moet opnieuw worden beoordeeld en het plan moet worden gewijzigd als het niet helpt, als er nieuwe symptomen optreden of als medische evaluatie nodig is.

Wat gebeurt er tijdens de beoordeling?

De duur is afhankelijk van de context en complexiteit. De kinesitherapeut leert over de geschiedenis, evalueert de bewegingen en functies, maakt afspraken over de doelen en legt de relevante opties uit. Oefeningen, trainingen en andere interventies worden individueel op maat gemaakt en in de loop van de tijd opnieuw geëvalueerd.

Als de symptomen wijzen op een ziekte die een medische diagnose of behandeling vereist, is een passende behandeling aangewezen. Het is niet juist om automatisch naar een osteopaat te verwijzen, omdat het probleem uit de inwendige organen lijkt te komen. Speciale voedingsadviezen vereisen een professional met de nodige vaardigheden.