Informatie en informatie over het onderwerp
Urine-incontinentie
Lees meer over urine-incontinentie en de behandeling ervan.
Wat is urine-incontinentie?
Urine-incontinentie is onvrijwillig urineverlies. Het kan gevolgen hebben voor de slaap, dagelijkse activiteiten, sociale contacten en het persoonlijk welzijn. Door dit met een zorgverlener te bespreken, kunnen mogelijke oorzaken worden onderzocht en behandelingsopties worden besproken.
Urine-incontinentie is geen onvermijdelijk gevolg van ouder worden. U hoeft niet te wachten met hulp zoeken tot het urineverlies vaker voorkomt.
Ga naar sectie [Vis]
De belangrijkste vormen van urine-incontinentie
- Stress-incontinentie: Urine ontsnapt als u hoest, niest, lacht of bij andere activiteiten die de druk in de buikholte verhogen.
- Aandrangincontinentie: Urine-incontinentie wordt geassocieerd met een plotselinge, moeilijk te plassen behoefte. Het kan verband houden met een overactieve blaas.
- Overloopincontinentie: De blaas wordt niet goed geleegd en er ontsnapt urine. De achtergrond kan een obstructie van de uitstroom van urine of een onvoldoende samentrekking van de blaas zijn, dus een doktersbeoordeling is noodzakelijk.
- Gemengde incontinentie: De symptomen vertonen kenmerken van zowel stress- als drangincontinentie.
Frequent urineren, de noodzaak om ’s nachts te plassen en moeite met het legen van de blaas zijn nuttige informatie bij de beoordeling, maar bepalen niet alleen de vorm van incontinentie. Op basis van de beoordeling wordt de behandeling geselecteerd.
Oorzaken en factoren die van invloed kunnen zijn
Continentie is afhankelijk van de controle over de blaas, de sluitspier, de bekkenbodem en het zenuwstelsel. Zwangerschap en bevalling, bekkenoperaties, verzakking, aanhoudend hoesten, obstipatie en gewichtsveranderingen kunnen allemaal een rol spelen en verschillende effecten hebben tussen mensen.
Neurologische ziekten zoals beroerte, multiple sclerose of de ziekte van Parkinson kunnen de controle of lediging van de blaas belemmeren. Sommige medicijnen kunnen ook effect hebben: overleg met uw arts zonder er zelf mee te stoppen.
Het bestaan van een risicofactor betekent niet dat dit de enige oorzaak van verliezen is.
Evaluatie in verschillende levensfasen
Bij mannen kan een vergrote prostaat de urinestroom belemmeren; prostaatchirurgie kan ook de continentie beïnvloeden. Niet al het mannelijke verlies is echter afhankelijk van de prostaatklier.
Bij vrouwen kunnen zwangerschap, bevalling, menopauze en verzakking relevant zijn, maar er moet ook rekening worden gehouden met andere oorzaken. Genitale symptomen van de menopauze kunnen speciale behandelingen vereisen: lokale hormoontherapie is geen universele remedie voor stress-incontinentie.
Hoe belangrijk zijn verliezen?
Bij de evaluatie wordt rekening gehouden met de frequentie, omvang, situaties en effecten op de bedrijfsvoering. Een blaasdagboek en passende vragenlijsten helpen het probleem te beschrijven; het is niet voldoende om een willekeurig aantal maandelijkse episoden als mild of ernstig te classificeren.
Behandelingsopties
Bij stress- of gemengde incontinentie is een gecontroleerde training van de bekkenbodemspieren meestal onderdeel van de behandeling. Bij aandrangs- of gemengde incontinentie kan een blaastrainingsprogramma, overeengekomen met een beroepsbeoefenaar in de gezondheidszorg, nuttig zijn.
Uw arts kan u medicijnen voorstellen of u doorverwijzen naar een specialist. Chirurgische procedures en interventies hebben verschillende indicaties, voordelen en risico’s die moeten worden geëvalueerd op basis van de diagnose en persoonlijke voorkeuren.
Kompressen en andere hulpmiddelen kunnen het dagelijks leven gemakkelijker maken. De katheter is gereserveerd voor klinische indicaties en vereist professionele begeleiding en monitoring.
Manieren en grenzen van manuele therapieën
Te weinig drinken kan problemen veroorzaken, terwijl te veel drinken de frequentie van urineren kan verhogen. De behoefte is afhankelijk van de persoon, het klimaat en de klinische omstandigheden: de algemene limiet van anderhalve liter geldt niet voor voedsel. Alle beperkingen voor andere ziekten moeten in acht worden genomen.
Het kan nuttig zijn om cafeïne, obstipatie en urinegewoonten te beoordelen. Bij blaastraining wordt een individueel plan gevolgd, en niet één regel om elke drie uur of altijd “voor de zekerheid” te plassen.
Er is onvoldoende bewijs om te ondersteunen dat houdings- of bloedsomloopmanipulaties de incontinentie verbeteren. Ze zijn geen vervanging voor de genoemde beoordeling en revalidatie.
Wanneer is dringende hulp nodig?
Onvermogen om te plassen, bloed in de urine of koorts en pijn in de flank vereisen een snelle evaluatie. Rugpijn gepaard met een nieuw gevoel tussen de benen of nieuwe problemen met de controle over de blaas of de darmen kunnen duiden op neurologische compressie: neem onmiddellijk contact op met de hulpdiensten of bel 112.
Leer bekkenbodemoefeningen
De eerste stap is om te controleren welke spieren geactiveerd zijn en hoe u deze kunt ontspannen. In een comfortabele houding kunt u leren het bekkengebied voorzichtig te sluiten en op te tillen, terwijl u doorgaat met ademen, en het vervolgens volledig los te laten.
Duur, herhalingen en progressie worden aangepast aan de hand van de beoordeling. Train niet door de stroom af te sluiten tijdens het urineren. Pijn, moeite met het ontspannen van de spieren of het legen van de blaas vereisen aandacht voordat er versterking wordt toegevoegd.
Meer informatie: NHS, incontinentiezorg En NIDDK, bekkenbodemoefeningen, in het Engels.