Spierkrampen

Definitie van spierspanning

Een verrekking is een blessure aan een spier of de peescomponent ervan, vaak veroorzaakt door overmatige of plotselinge spanning. Het kan een klein deel van de vezels of een groter deel aantasten totdat ze volledig breken. De locatie en de ernst van de pijn kunnen niet worden bepaald op basis van alleen de intensiteit van de pijn.

De diagnose is gebaseerd op de episode, de symptomen en het klinisch onderzoek. Echografie of MRI kunnen in bepaalde gevallen nuttig zijn, bijvoorbeeld als een ernstig letsel wordt vermoed of als het resultaat de behandeling kan veranderen.

Sommige tekenen zullen de komende uren duidelijker worden, maar… u hoeft geen 24 uur te wachten voordat u hulp zoekt als u ernstige pijn, misvormingen, aanzienlijke zwakte, onvermogen om een ledemaat te gebruiken of een vermoedelijke breuk heeft. De voorspelling is afhankelijk van de betreffende structuur en functionele ontwikkeling, en niet van één enkele test.

Soorten spierblessures

Indirecte verwondingen

Indirect letsel kan optreden tijdens het accelereren, vertragen, springen of snelle schokken zonder invloed van buitenaf. Het kan spiervezels, de verbinding tussen spieren en pezen, of delen van pezen aantasten. Excentrische contracties zijn een veel voorkomend mechanisme in sommige sporten, maar ze beschrijven niet alle blessures en bepalen niet alleen de locatie en prognose ervan.

Directe verwondingen

Een kneuzing wordt veroorzaakt door een externe kracht die de spier samendrukt en kan pijn, zwelling en diffuse of beperkte blauwe plekken veroorzaken. Een wond is een wond die weefsel afbreekt. Directe verwondingen bevinden zich niet noodzakelijkerwijs op de kruising van spieren en gewrichten, terwijl indirecte verwondingen niet de algemene regel volgen aan het “einde” van de kruising.

Oordeel

Anamnese en klinisch onderzoek beoordelen het mechanisme, functieverlies, kracht, pijn en aanwezigheid van een defect. Echografie of MRI kunnen nuttig zijn als er een vermoeden bestaat van een ernstig letsel, avulsie of een alternatieve diagnose, of als het resultaat het plan verandert. Classificatiesystemen zijn verschillend en geen ervan mag als universeel worden gepresenteerd.

Samenvattend: de rating van München

De München-classificatie is een van de voorgestelde systemen voor sportblessures, maar is voornamelijk gebaseerd op consensus onder deskundigen en vervangt geen individuele diagnose.

• Type 1A: vermoeidheidsstoornis; type 1B: vertraagde spierpijn.
• Type 2A: Een neuromusculaire aandoening die verband houdt met een aandoening van de wervelkolom of zenuwwortel; het betekent niet noodzakelijkerwijs een ziekte van het ruggenmerg. Type 2B: Een spiergerelateerde neuromusculaire aandoening die wordt beschreven als een plaatselijke toename van de tonus. Het wordt niet gedefinieerd door een reductie ten opzichte van een agonist gevolgd door een potentiëring door dezelfde agonist.
• Typen 3A en 3B: kleine en matige gedeeltelijke tranen.
• Type 4: subtotale of volledige scheur of peesavulsie. In het oorspronkelijke systeem is het “type 4”, zonder de letter A en zonder een percentagedrempel die voldoende is om elk geval te classificeren.

Uitstralende pijn, gevoelloosheid, tintelingen of zwakte kunnen verband houden met een wervelkolom-, zenuw- of andere diagnose en vereisen passend onderzoek. Niet-structurele klassen zijn niet automatisch stadia die bestemd zijn om naar breuken te evolueren.

Symptomen en tekenen van spierspanning

Symptomen kunnen zijn: plaatselijke pijn, gevoeligheid bij aanraking, zwelling, blauwe plekken en verminderde kracht of beweging. Explosiviteit en plotseling functieverlies kunnen in verband worden gebracht met een ernstiger letsel, maar geen enkel symptoom vertelt de omvang van de schade.

Een blauwe plek kan zelfs na een paar uur of dagen verschijnen. Uitgestelde spierpijn na ongewone activiteit hoeft niet noodzakelijkerwijs spanning te zijn; aan de andere kant wordt de congestie veroorzaakt door de directe impact van de schok. Deze omstandigheden vereisen verschillende beoordelingen.

Stop met de activiteit en zoek onmiddellijk onderzoek als u het gewicht niet kunt dragen of het ledemaat niet normaal kunt gebruiken, als de pijn en zwelling aanzienlijk zijn, of als er een fractuur wordt vermoed. Probeer niet intensief te strekken om acute pijn na een trauma op te lossen.

Een koude of bleke ledemaat, verlies van gevoel, aanzienlijke misvorming of zeer ernstige pijn die snel toeneemt, vereist dringende hulp. Bel het alarmnummer 112 als de klachten ernstig zijn of als u niet veilig bij de behandeling kunt komen.

Eerste hulp en behandeling van spierverrekkingen

Stop de activiteit onmiddellijk na het letsel en bescherm het gebied tegen stress die de pijn verergert. Ernstige verwondingen of functieverlies moeten worden beoordeeld voordat met een trainingsprogramma wordt begonnen.

• Bescherming en beweging: Tijdelijke vermindering van pijnlijke belastingen. Zodra de pijn het toelaat, ga dan verder met comfortabele bewegingen en geleidelijke belasting; langdurige volledige rust helpt meestal niet.
• Koud: Het kan pijn verlichten. Gebruik een in een doek gewikkeld coldpack gedurende korte perioden van maximaal 15-20 minuten en observeer de huid. Niet rechtstreeks of op een gebied met verminderd gevoel of verminderde bloedsomloop aanbrengen zonder medisch advies.
• Compressie en hoog leggen: Het kan helpen de zwelling onder controle te houden. Het verband mag geen tintelingen, bleekheid, kou of verhoogde pijn veroorzaken; maak het los of verwijder het als deze tekenen verschijnen.
• Geneesmiddelen: Een arts of apotheker kan u een geschikte pijnstiller aanbevelen. De keuze voor ontstekingsremmende medicijnen hangt af van de voordelen, risico’s en persoonlijke omstandigheden. Er bestaat geen algemene regel die voor alle letsels geldt; stop voorgeschreven medicatie niet op eigen initiatief.
• Terugkeer naar activiteit: Duidelijke informatie, realistische doelen en de voortgang van de oefening ondersteunen de terugkeer naar activiteiten. Manuele therapie is niet nodig om de genezing te optimaliseren.

Het voorstel “PEACE and LOVE” vat enkele behandelprincipes samen, maar is redactioneel en toont niet aan dat één protocol beter is voor alle verwondingen. Het rechtvaardigt geen algemeen verbod op ontstekingsremmers of koudebehandeling gedurende een vast aantal dagen.

Verminder het risico op een nieuwe spierverrekking

Eerder spierletsel vergroot de kans op herhaling, maar maakt reguliere manuele therapie niet noodzakelijk. Preventie is primair gebaseerd op het herstellen van de vaardigheden die nodig zijn in het dagelijks leven, op het werk of in de sport.

Rehabilitatie kan bestaan uit progressieve kracht, bewegingscontrole, noodzakelijke mobiliteit, geleidelijk hardlopen en sprinten, en specifieke sporttaken. Excentrische belasting is nuttig in sommige programma’s, vooral voor de hamstrings, maar moet worden geïmplementeerd op basis van locatie, fase en tolerantie, en is geen universele regel voor elke spier.

Terug naar activiteit

Bij de beslissing wordt rekening gehouden met de pijn, kracht, beweging, het vermogen van de persoon om functionele en atletische belastingen uit te voeren, en het zelfvertrouwen van de persoon. Alleen het schema en het verdwijnen van pijn in rust bewijzen niet dat het weefsel gereed is. Handmatige technieken kunnen een optionele symptomatische ondersteuning zijn, maar het is niet bewezen dat ze het herstel versnellen of op zichzelf een nieuw letsel voorkomen.

Rehabilitatie na spierbelasting

De voortgang hangt af van de locatie, de ernst, de pijn, de kracht en de activiteit. Het volgt niet automatisch de dagelijkse kalender. Als er een vermoeden bestaat van een volledige scheur of avulsie, waarbij de pees loskomt van zijn bevestigingspunt, is een medisch onderzoek vereist voordat het gebied wordt belast of uitgerekt.

Originele bescherming

Beperk in de meest pijnlijke fase de bewegingen die de symptomen verergeren. Vermijd diepe massage en geforceerd strekken van recent beschadigd weefsel. Zorg indien nodig voor comfortabele gewrichtsbewegingen zonder de blessure te belasten.

Bewegings- en krachtherstel

Afhankelijk van de reactie kan de kinesitherapeut weeën en progressieve weerstandsoefeningen introduceren. Het werk kan isometrische, concentrische en excentrische fasen omvatten met aangepaste belastingen en amplitudes. Het is niet nodig om de stap over te slaan omdat er drie of zeven dagen zijn verstreken.

Functionele activiteiten en sporten

Naarmate kracht en controle het toelaten, worden steeds veeleisender dagelijkse en atletische taken geïntroduceerd. Hardlopen, accelereren, springen en richtingsveranderingen vereisen specifieke progressies zonder voortdurende achteruitgang na de training.

Volledig herstel

Herstel hangt af van het vermogen om de vereiste gebaren uit te voeren met voldoende kracht, mobiliteit en uithoudingsvermogen en, indien nodig, klinische beoordeling. We gaan geleidelijk over van training naar competitie, waarbij we het voorbereidende werk voortzetten. Geen enkel programma elimineert het risico op recidive volledig.

Mogelijke gevolgen op de lange termijn

De meeste spierblessures genezen met de tijd en een goede revalidatie. Een eerder letsel kan het risico op herhaling vergroten, en sommige mensen ervaren pijn, zwakte of verlies van vertrouwen tijdens zwaar tillen.

Grotere tranen kunnen genezen met wat vezelig weefsel, maar de aanwezigheid van een litteken betekent niet noodzakelijkerwijs constante pijn of functieverlies. Het beloop, de structuur en de symptomen komen niet altijd overeen.

Denervatie en compenserende expansie van motorische eenheden zijn geen onvermijdelijke gevolgen van herhaalde inspanning. Als er sprake is van zwakte, krampen, verlies van gevoel, voelbaar defect of onvermogen om de geplande activiteit voort te zetten, moet een herevaluatie worden uitgevoerd om een scheur of avulsie, pees-, zenuw- of rugproblemen, onvoldoende gewichtsbelasting en andere oorzaken te overwegen.

Spierblessures in verschillende sporten

Spierblessures komen vaak voor bij sporten waarbij u sprint, trapt, springt, stopt en van richting verandert. Bij voetbal zijn meestal de hamstrings, adductoren, quadriceps en kuiten betrokken; tennis, paddletennis, basketbal, hardlopen en rugby hebben verschillende profielen, afhankelijk van gebaren, niveau en methode van gegevensverzameling.

Percentages zoals 55%, 84% of andere waarden die verwijzen naar ‘alle blessures’ kunnen niet tussen sporten worden overgedragen zonder de bevolking, het geslacht, het competitieniveau, de blootstelling, de tijdsperiode en de blessuredefinitie te specificeren. Zelfs de gegevens voor profvoetballers beschrijven niet automatisch amateursporters of andere sporten.

Verstoringen die door sommige classificatiesystemen worden voorspeld zonder macroscopische veranderingen, vertalen zich mogelijk niet in structurele schade als ze niet onmiddellijk worden opgemerkt. Nieuwe prestatiebeperkende pijn vereist evaluatie van belasting en activiteit; plotselinge pijn gepaard gaande met scheuren, vlekken, uitgebreide blauwe plekken of aanzienlijk krachtverlies vereist medische evaluatie.

Koud en warm na het stretchen

Koude en hitte zijn mogelijke comfortmaatregelen, geen behandelingen die een snellere genezing garanderen. Het is niet nodig om het ijs na 72 uur door warmte te vervangen.

Koud: Een met een doek beschermd kompres kan de pijn tijdelijk verminderen, vooral na een recent letsel. Beperk het gebruik tot ongeveer 15-20 minuten en houd uw huid in de gaten. Stop als er branderig gevoel, verkleuring of abnormaal ongemak optreedt.

Warmte: Matige hitte kan de stijfheid verlichten, maar moet worden vermeden bij een recent letsel met aanzienlijke zwelling of bloeding. Gebruik geen hoge temperaturen, val niet in slaap met een kompres en bescherm uw huid.

Als u een verminderde gevoeligheid, bloedcirculatiestoornissen of huidbeschadigingen heeft, neem dan contact met ons op voordat u de kompressen gebruikt. Toegenomen pijn of aanzienlijke zwelling vereist evaluatie, geen intensievere toepassing van kou of hitte.

Wat laat onderzoek zien over sporten en spierblessures?

Bepaalde oefenprogramma’s kunnen sommige sportblessures verminderen. Voor de hamstrings hebben excentrieke oefeningen zoals de Noordse hamstring het risico bij veel atleten verminderd, vooral als het programma continu wordt uitgevoerd. Deze gegevens suggereren preventie in specifieke contexten en duiden niet op een algehele reductie van 40-65% voor elk dij- of liesblessure.

Bij revalidatie moet de belasting worden verhoogd op basis van pijn, kracht, bewegings- en activiteitsbehoeften. In de vroege stadia van een ernstige blessure worden grote opwinding en snelheid vermeden; krachttraining kan geleidelijk worden geïntroduceerd, inclusief oefeningen in excentrische of gestrekte posities. Uit het bewijsmateriaal blijkt niet dat één enkel type contractie elk weefsel sneller geneest.

Terugkeer naar de sport is een klinische en functionele beslissing die de mogelijkheid omvat om te rennen, versnellen, van richting te veranderen en bepaalde taken en reacties uit te voeren gedurende de daaropvolgende uren. Het voorkomen van herhaling en de snelheid van herstel zijn verschillende uitkomsten.

Spanningen, leeftijd en herstel

Leeftijd, eerdere blessures, kracht, gebruikelijke belasting, ziekten en kenmerken van de spier of pees kunnen het risico en het herstel beïnvloeden. Veroudering bepaalt echter niet een vooraf overeengekomen uitkomst en maakt de vorming van symptomatisch littekenweefsel niet onvermijdelijk.

Adequate voeding, regelmatige slaap en lichaamsbeweging die verenigbaar zijn met de gezondheid bevorderen het welzijn en de conditie. Onderzoek naar slaap en de genezing van spierblessures is nog beperkt: goed slapen garandeert geen kortere periodes. Op dezelfde manier maakt primaire ontsteking deel uit van een biologische reactie en is het geen proces dat doorgaans door levensstijl moet worden ‘beheerst’.

Het verloop wordt afgestemd op de ernst van het letsel, het functioneren en de persoonlijke wensen. Nier-, stofwisselings- of hart- en vaatziekten, medicijnen, ondervoeding en slaapproblemen kunnen het advies van een arts of voedingsdeskundige vereisen.

Voeding tijdens spierherstel

Een veelzijdige en voldoende voeding ondersteunt de normale werking van het lichaam tijdens het herstel. Vermindering van activiteit kan de energiebehoefte veranderen, maar is geen reden om een zeer restrictief dieet te volgen.

Het is zinvol om regelmatig eiwitbronnen in de maaltijden op te nemen. De benodigde hoeveelheid is afhankelijk van de leeftijd, het activiteitenniveau, het type letsel, de totale inname en de gezondheidstoestand. Niet iedereen hoeft twee gram eiwit per kilo lichaamsgewicht te eten. Als u een nierziekte of andere klinische behoeften heeft, moet een aanzienlijke verhoging met uw arts of voedingsdeskundige worden besproken.

Eiwitsupplementen, omega-3-vetzuren of andere producten zijn niet nodig om de spanning te verbeteren, en het is niet gegarandeerd dat ze nuttig zijn tijdens herstelperiodes. Waar nodig worden ze geëvalueerd, waarbij ook rekening wordt gehouden met de interactie en de kwaliteit van de producten.

Het is niet nodig om te eten voordat u naar bed gaat. Het allerbelangrijkste is vooral om met een duurzaam voedingspatroon in de dagelijkse behoeften te kunnen voorzien. Een voedingsdeskundige kan helpen als eetlust, beperkingen of sportvereisten het moeilijk maken.