Compartimentsyndroom

Wat is de spierafdeling?

Het is een ruimte begrensd door fascia die spieren, zenuwen en bloedvaten bevat. In het been, tussen de knie en de enkel, zijn vier secties te onderscheiden: anterieur, lateraal, oppervlakkig posterieur en diep posterieur.

De fascia zet een beetje uit. Een toename van het gehalte, bijvoorbeeld door een bloeding of oedeem, kan de druk verhogen en de weefselperfusie in gevaar brengen. Een acute situatie vereist onmiddellijke herkenning en behandeling.

Oorzaken van het compartimentsyndroom

acute vorm

Het kan optreden na fracturen, bloedingen, compressie of externe compressie, zelfs als het gips of verband te strak zit. Verhoogde druk in het compartiment vermindert de bloedstroom en kan spieren en zenuwen beschadigen.

Vermoedelijk acuut compartimentsyndroom is een noodgeval: Sterke en toenemende pijn, sterke spanning, veranderingen in gevoeligheid of zwakte vereisen onmiddellijke beoordeling op de spoedgevallendienst zonder enkele uren af te wachten. Bel 112 als dringende hulp nodig is.

Chronische vorm van stress

Het manifesteert zich meestal als pijn of spanning tijdens repetitieve activiteit, vaak in de benen, die door rust wordt verlicht. Het kan ook andere afdelingen treffen, bijvoorbeeld de wapensector. De mechanismen zijn nog niet volledig opgehelderd en de diagnose vereist het onderscheiden van andere oorzaken van pijn tijdens inspanning.

Symptomen van het compartimentsyndroom

acute vorm

Het kan ernstige en toenemende pijn veroorzaken, vaak niet in verhouding tot het schijnbare trauma, en spanning op de afdeling. De pijn kan toenemen als de spieren passief worden uitgerekt. Tintelingen, verminderd gevoel of zwakte kunnen voorkomen.

Wacht niet op verlamming, een afwezige polsslag of alle symptomen samen; dat kunnen late tekenen zijn. Een vermoeden van een acuut compartimentsyndroom vereist onmiddellijke beoordeling op de spoedgevallendienst. Bel 112 als dringende hulp nodig is. Rek niet uit om te testen op pijn.

Een chronische vorm van stress

Pijn en spanning verschijnen in relatie tot activiteit en nemen af met rust. Herhaling vereist een speciale beoordeling. Pijn die aanhoudt, zeer ernstig of abnormaal wordt, moet dringend opnieuw worden beoordeeld.

Behandeling van het compartimentsyndroom

Acute vorm: dringende behandeling

Acuut compartimentsyndroom vereist onmiddellijke ziekenhuisopname. Een fasciotomie opent de fascia, waardoor de druk afneemt; het is geen optie die moet worden uitgesteld tot na kinesitherapie of medicatie. Snelheid van diagnose en behandeling is essentieel om blijvende schade te beperken. Bij de behandeling en revalidatie van de wond worden de instructies van het chirurgisch team gevolgd.

Chronische vorm van stress

Zodra de diagnose is bevestigd, kunnen activiteiten en belastingen worden aangepast door alternatieve oefeningen te kiezen. Een professional beoordeelt de ontwikkeling van klachten en sportdoelen. Indien nodig vereisen medicijnen een individuele keuze.

Als de symptomen ondanks adequate behandeling aanhouden en de activiteit beperken, kan de specialist een operatie bespreken met de voordelen en risico’s ervan. Het is niet aangetoond dat handmatige behandeling de compartimentdruk oplost. Pijn die zelfs in rust constant en intens wordt, vereist dringende herevaluatie.

Beperkingen van manuele therapie

Acuut compartimentsyndroom kan niet worden behandeld met osteopathie, massage of lichaamsbeweging. Vertraging bij chirurgische evaluatie kan blijvende schade veroorzaken.

Bij een chronische vorm van stress kan de deskundige wijzigingen in het activiteiten- en revalidatieprogramma voorstellen; in sommige gevallen wordt het gezien als een interventie. Het is niet aangetoond dat het in evenwicht brengen van de systemen van het lichaam of het mobiliseren van de fascia en zenuwen de verhoogde druk oplost.

Wanneer moet u handelen?

Wacht niet als de posttraumatische pijn buitenproportioneel is of snel toeneemt, vooral als de ledemaat erg gespannen, gevoelloos of zwak is: ga onmiddellijk naar de eerste hulp of bel 112. Wacht niet tot uw voeten koud worden of tot u uw hartslag verliest.

Als de symptomen tijdens inspanning opnieuw optreden, stop dan met de activiteit die deze veroorzaakt en zorg voor een evaluatie. Het trainingsprogramma moet worden aangepast nadat de diagnose is opgehelderd.