Hormonen: berichten tussen organen en weefsels
Hormonen zijn stoffen die worden geproduceerd door cellen en klieren en die signalen naar andere delen van het lichaam overbrengen. Velen reizen door het bloed en beïnvloeden cellen met geschikte receptoren. Ze bevorderen een regelmatige groei, energieverbruik, voortplanting, slaap en dagelijkse stress.
De concentratie ervan verandert fysiologisch afhankelijk van de tijd, de leeftijd en de verschillende levensfasen. Daarom moet de waarde in zijn context worden geïnterpreteerd: ‘hormonale balans’ betekent niet één ideaal getal dat voor iedereen hetzelfde is.
Sommige hormonen en hun functies
- Insuline en glucagon: Ze worden geproduceerd in de alvleesklier en nemen deel aan de regulering van de bloedsuikerspiegel. Insuline bevordert het gebruik en de opslag van glucose; glucagon stimuleert de lever om het beschikbaar te maken wanneer dat nodig is.
- T3 en T4: Schildklierhormonen beïnvloeden het energieverbruik, de warmteproductie en talrijke functies, waaronder de hartfunctie. De productie ervan wordt ook gereguleerd door hypofyse-TSH.
- Adrenaline en noradrenaline: Ze zijn betrokken bij snelle reacties op stimuli. Adrenaline wordt uitgescheiden door de medulla van de bijnieren; noradrenaline fungeert ook als boodschapper in het sympathische zenuwstelsel.
- Cortisol: Het komt voor in de bijnierschors, vooral in de zona fasciculata. Helpt bij het reguleren van de stofwisseling, bloeddruk en immuunrespons. Het is noodzakelijk, zelfs zonder waargenomen stress.
- Oestrogenen, progesteron en testosteron: Ze nemen deel aan de seksuele ontwikkeling en voortplanting, maar ook aan andere functies, zoals het onderhoud van de botten. Ze komen voor in alle geslachten, in hoeveelheden en in verschillende patronen.
- Groeihormoon: Het wordt uitgescheiden door de hypofyse en bevordert de weefselgroei en het metabolisme. Het ontbreken ervan vereist een deskundige beoordeling.
- Melatonine: Het wordt voornamelijk geproduceerd door de pijnappelklier en signaleert de nachtfase aan het lichaam, wat bijdraagt aan de regulering van het slaap-waakritme.
Wanneer vermoed u een hormonale stoornis?
Vermoeidheid, gewichtsverandering, intolerantie voor hitte of kou, stoornissen in de bloedsomloop en hartkloppingen kunnen door vele redenen worden veroorzaakt. Ze duiden op zichzelf niet op een hormonaal probleem. De arts houdt rekening met de duur van de symptomen, het bezoek, de medicijnen en de medische geschiedenis voordat hij de tests kiest.
Bij hypothyreoïdie is de productie van schildklierhormonen bijvoorbeeld onvoldoende; bij hyperthyreoïdie is het excessief. Testen helpt onderscheid te maken tussen deze aandoeningen en de oorzaak ervan te bepalen. Het alleen innemen van schildklierhormoon- of jodiumsupplementen voor vermoeidheid of gewichtsbeheersing heeft geen zin.
Menopauze en hormoontherapie
De menopauze kan gepaard gaan met opvliegers, nachtelijk zweten, slaapstoornissen en vaginale droogheid. Intensiteit en duur variëren. Hormoontherapie kan sommige symptomen verlichten, maar de beslissing vereist een discussie over de persoonlijke voordelen en risico’s.
Leeftijd, tijd sinds de menopauze, symptomen, baarmoeder en medische geschiedenis, inclusief trombose en hormoongevoelige tumoren, worden berekend. Preparaten, doses en toedieningswegen hebben niet hetzelfde risicoprofiel: orale, transdermale en topische opties moeten worden beoordeeld voor de specifieke indicatie. Behandeling en controles worden overeengekomen met de arts; er is geen algemene veiligheidsgarantie.
Behandelingen zijn afhankelijk van de diagnose
Sommige behandelingen vervangen het ontbrekende hormoon, zoals insuline bij diabetes type 1 of levothyroxine bij hypothyreoïdie. Anderen verminderen de overproductie. Corticosteroïden kunnen worden gebruikt ter vervanging van bijnierinsufficiëntie of in verschillende doses en voor verschillende doeleinden om ontstekingsziekten te behandelen. Verander de behandeling niet zonder recept: Het plotseling en langdurig stoppen van corticosteroïden kan gevaarlijk zijn.
Regelmatige slaap, duurzame beweging en mentale ondersteuning kunnen het welzijn bevorderen. Ze duiden echter niet op correctie van de endocriene ziekte. Manuele therapie is geen behandeling voor het normaliseren van hormonen, het immuunsysteem of de communicatie tussen zenuwen en klieren.
Meer informatie: hormonale ziekten, NIDDK, menopauze en behandelingsopties, NICE En auto-immuunziekten.