Een operatie aan de eierstokken

Hoe wordt een ovariëctomie uitgevoerd?

De operatie kan laparoscopisch of open zijn. Bij laparoscopie worden de camera en instrumenten via kleine incisies ingebracht; kooldioxide, CO2, wordt gebruikt om de ruimte te creëren die nodig is voor het zicht. Het aantal en de ligging van de gebruiksplaatsen variëren. Laparotomie omvat een grotere incisie, die van geval tot geval wordt gekozen.

In aanwezigheid van een tumor bepaalt het oncologieteam de omvang van de operatie, afhankelijk van het type en de omvang van de ziekte. Niet bij alle operaties is het verwijderen van de baarmoeder, de appendix of andere organen vereist.

Wanneer een functionerende eierstok behouden blijft, kan de hormoonproductie doorgaan, maar ziekte en operaties kunnen de reserve en vruchtbaarheid van de eierstokken aantasten. Het is niet mogelijk om de afwezigheid van gevolgen te garanderen. Het verwijderen van beide eierstokken vóór de menopauze veroorzaakt een chirurgische menopauze; alle hormoonbehandelingen dienen individueel besproken te worden.

Behandeling en herstel na de operatie

Volg het ontvangen plan voor pijnstillers, wondverzorging, trombosepreventie en -bestrijding. Geleidelijk opstaan en lopen volgens de instructies is iets anders dan het onmiddellijk hervatten van zware inspanningen of zwaar tillen. De tijden voor ontslag en werkhervatting zijn afhankelijk van de procedure, de klinische omstandigheden en het type operatie.

Na laparoscopie kan er ongemak in de schouder optreden als gevolg van irritatie van het middenrif, veroorzaakt door het gas dat bij de operatie wordt gebruikt. Lees echter niet elke nieuwe pijn als volgt: pijn op de borst, kortademigheid, flauwvallen of snelle verergering vereisen dringende hulp.

Voordat u met ontslag gaat, moet u weten hoe u hulp kunt krijgen, wanneer u uw activiteiten kunt hervatten en hoe u de resultaten van het histologisch onderzoek kunt krijgen. Vermoeidheid die niet verbetert of de klachten toenemen, geeft u het recht om contact op te nemen met de afdeling.

Hormoontherapie na ovariëctomie

De noodzaak voor behandeling hangt af van de verwijderde weefsels, uw leeftijd, symptomen en medische geschiedenis. Na verlies van beide eierstokken vóór de menopauze kan systemische hormoontherapie belangrijk zijn voor de symptomen en de gezondheid van de botten, als er geen contra-indicaties zijn. De voordelen en risico’s zullen worden geëvalueerd met uw gynaecoloog.

Bereiding, dosis en toedieningsweg zijn belangrijk. Hormoongevoelige kanker, trombose of andere ziekten kunnen de keuze veranderen en vereisen speciale vaardigheden. Als er een baarmoeder aanwezig is, worden systemische oestrogenen meestal gecombineerd met een progestageen om het endometrium te beschermen, afhankelijk van het voorgeschreven regime.

Lokale vaginale behandelingen met een lage dosis zijn in de eerste plaats bedoeld om droogheid en urinewegaandoeningen te verlichten. Ze zijn niet gelijkwaardig aan een systemische behandeling van de gevolgen van een vroege menopauze. De verschillende opties hebben niet dezelfde voordelen en risico’s, en mogen niet onafhankelijk van elkaar worden vervangen.

Beslis samen met de chirurg

Oöforectomie kan worden voorgesteld voor bepaalde pathologieën of voor geselecteerde mensen om het hoge oncologische risico te verminderen. Het is een operatie met mogelijk aanzienlijke gevolgen die besproken moeten worden zonder argwaan of bezorgdheid te minimaliseren.

Vraag welk probleem u gaat behandelen, of het mogelijk is om eierstokweefsel te behouden, welke mogelijkheden er zijn en welke veranderingen u na de operatie kunt verwachten. Het voordeel is afhankelijk van de indicatie en is geen garantie voor herstel of de afwezigheid van complicaties.

Risico’s en tekenen om te melden

Mogelijke complicaties zijn bloedingen, infecties, trombose, anesthesiegerelateerde reacties en schade aan de darmen, blaas, urineleiders of bloedvaten. Sommige vereisen een nieuwe operatie of kunnen blijvende gevolgen hebben. Het persoonlijke risico hangt ook af van de complexiteit van de procedure.

Als een laparotomie noodzakelijk is, kan de incisie dwars of verticaal zijn: niet bij alle open operaties wordt een “bikini”-incisie gebruikt.

Toenemende buikpijn, vooral als deze gepaard gaat met koorts, verlies van eetlust of braken, vereist dringend medisch onderzoek; hetzelfde geldt voor ernstige bloedingen. Moeilijkheden bij het plassen of een zeer rode, pijnlijke of sijpelende wond vereisen onmiddellijk contact met de afdeling of arts; als u niet kunt plassen, ga dan naar de eerste hulp. Een plotseling gezwollen, warm of pijnlijk been moet dringend worden onderzocht op mogelijke trombose. Bel 112 als u pijn op de borst heeft, moeite heeft met ademhalen, bloed ophoest of flauwvalt.

Wanneer kan verwijdering worden gemeld?

Bij sommige tumoren, verdachte laesies of andere ziekten kan het verwijderen van één of beide eierstokken worden overwogen wanneer een conservatieve procedure niet geschikt is. Cysten en endometriose vereisen niet automatisch een ovariëctomie: grootte, symptomen, kenmerken en reproductieve doelen zijn belangrijk.

Voor sommige mensen met een genetische aanleg voor kanker kan een operatie worden voorgesteld om het risico te verminderen, na overleg met een specialist. Een hysterectomie betekent niet noodzakelijkerwijs het verwijderen van de eierstokken: dit zijn afzonderlijke beslissingen die vóór toestemming moeten worden verduidelijkt.

Vruchtbaarheid: praat erover vóór de operatie

Als u in de toekomst zwanger wilt worden, vertel dit dan indien mogelijk vóór de operatie aan uw gynaecoloog. De mogelijkheid om zwanger te worden hangt af van de leeftijd, de reserve van de eierstokken, de ziekte, de aanwezigheid van een tweede eierstok, eileiders en baarmoeder, en andere reproductieve factoren.

Opslagmogelijkheden, zoals cryopreservatie van eieren of embryo’s en, in bepaalde gevallen, eierstokweefsel, kunnen worden geëvalueerd tijdens een reproductiegeneeskundig consult. De keuze hangt af van de klinische situatie en de beschikbare tijd, vooral in de context van oncologische ziekten.

Het behoud van eierstokweefsel en de daaropvolgende herimplantatie is geen standaard “transplantatie” die voor iedereen beschikbaar of geschikt is. Geen enkele techniek garandeert een toekomstige zwangerschap en een dringende behandeling mag niet worden uitgesteld zonder de gezamenlijke beslissing van de deskundige.

Kwaliteit van leven en chirurgische menopauze

Het verwijderen van beide eierstokken vóór de menopauze veroorzaakt een plotselinge afname van de productie van ovariumhormoon. Opvliegers, slaapstoornissen, vaginale droogheid of veranderingen in het seksuele verlangen kunnen voorkomen. De intensiteit en het effect variëren en het is de moeite waard om te luisteren.

Het traject kan hormonale behandelingen, niet-hormonale opties, botgezondheidszorg en psychologische of seksuologische ondersteuning omvatten, indien nodig. Deze interventies worden naar behoefte geselecteerd, zonder te veronderstellen dat iedereen dezelfde moeilijkheden ervaart.

Als slechts één eierstok wordt verwijderd, kunnen de effecten anders zijn, omdat de resterende eierstok mogelijk blijft functioneren. Controles helpen de symptomen en behoeften in de loop van de tijd te beoordelen.

Recensies en gezondheid in de loop van de tijd

Bij de follow-up wordt rekening gehouden met de reden voor de operatie, de histologie en mogelijke hormonale en reproductieve effecten. Na een vroege chirurgische menopauze is het de moeite waard om te praten over de gezondheid van het skelet en het cardiovasculaire systeem, de symptomen en de geïndiceerde behandelingen. Niet iedereen heeft dezelfde tests of supplementen nodig: mogelijke tekortkomingen en risicofactoren moeten worden geëvalueerd.

Het invriezen van eicellen is een cryopreservatiemethode die verschilt van het terugplaatsen van embryo’s naar de baarmoeder. Deze mogelijkheden worden besproken met het Centrum voor Reproductieve Geneeskunde, bij voorkeur vóór een operatie die de vruchtbaarheid in gevaar kan brengen.

Aanhoudende pijn, ongemak in de darmen of problemen met littekens vereisen medische evaluatie. Na een buikoperatie kunnen interne verklevingen ontstaan, maar deze kunnen niet betrouwbaar worden geïdentificeerd door eenvoudige palpatie en verklaren niet automatisch alle symptomen.

Osteopathie: omvang en grenzen na een operatie

Manuele therapie herstelt de functie van de verwijderde eierstok niet, vervangt de ontbrekende hormonen niet en is niet effectief gebleken bij het voorkomen van complicaties als gevolg van een ovariëctomie. Het is niet gepast om viscerale manipulaties of craniosacrale technieken voor te stellen als een manier om organen te genezen.

Samenwerking tussen professionals

Bij het postoperatieve proces kunnen een chirurg, gynaecoloog, behandelend arts en, indien nodig, revalidatie-, voedings- of psychologische professionals betrokken zijn. Het kijken naar de persoon als geheel is geen exclusief kenmerk van de osteopathie.

Een medisch onderzoek en passende tests begeleiden de beoordeling van organen en complicaties. Een handmatige test vervangt dit proces niet. Alle mogelijke steunmaatregelen moeten een duidelijk doel hebben, de herstelfase moet worden gerespecteerd en opnieuw worden beoordeeld als deze niet helpt of de symptomen verergert.

Mogelijke ondersteuning bij klachten aan het bewegingsapparaat

Stijfheid of pijn in het bewegingsapparaat kan ook na de operatie optreden. Zodra complicaties zijn uitgesloten en de postoperatieve beperkingen zijn opgehelderd, kan het team passende oefeningen of andere interventies voor de geïdentificeerde problemen evalueren.

Deze ondersteuning verschilt van de behandeling van eierstokaandoeningen, de behandeling van endocriene herstel en de behandeling van darm- of luchtwegaandoeningen. Er is geen basis om te beloven dat osteopathie inwendige littekens zal verwijderen, blessures zal voorkomen of iemands gezondheid zal verbeteren. Het chirurgische team moet de wonden en de verergerende pijn opnieuw beoordelen.