Perspectieven
Lees meer over schouderdislocatie en de behandeling ervan.
Wat is schouderdislocatie?
Dislocatie treedt op wanneer de kop van het opperarmbeen uit de glenoïdkom van het schouderblad komt. Het kan hevige pijn, misvorming en het onvermogen om de hand normaal te bewegen veroorzaken, en kan schade aan zenuwen, bloedvaten of andere structuren met zich meebrengen.
Vermoedelijke dislocatie vereist dringende evaluatie op de eerste hulp. Laat uw armen in de meest comfortabele positie rusten en probeer uw schouder niet op zijn plaats te duwen. Bel 112 als het trauma aanzienlijk is, uw hand koud of gevoelloos is of als u niet veilig hulp kunt krijgen.
Ga naar sectie [Vis]
Oorzaken van schouderdislocatie
Een schouderdislocatie kan verschillende oorzaken hebben, waaronder:
- Trauma: De meest voorkomende oorzaak is trauma, zoals een val, klap of plotselinge, zware belasting van de schouder. Trauma kan een plotselinge verplaatsing van de gewrichtskop veroorzaken, waardoor ontwrichting ontstaat.
- Spierzwakte in de schouder: Als de spieren en pezen die de schouder ondersteunen zwak of overbelast zijn, kunnen ze problemen hebben om het gewricht op zijn plaats te houden. Dit kan leiden tot herhaalde episoden van ontwrichting.
- Hypermobiliteit: Sommige mensen hebben van nature zeer mobiele gewrichten en lopen een groter risico om de schouder te ontwrichten. Hypermobiliteit kan genetisch bepaald zijn of het gevolg zijn van bindweefselaandoeningen zoals het Ehlers-Danlos-syndroom.
- Herhaalde bewegingen en overbelasting: Herhaalde bewegingen of overmatig gebruik van de schouder, zoals herhaaldelijk gooien bij bepaalde sporten of herhaaldelijk tillen van zware voorwerpen, kunnen na verloop van tijd de stabiliserende structuren van de schouder verzwakken en het risico op ontwrichting vergroten.
Symptomen van schouderdislocatie
De ernst van de symptomen kan variëren, afhankelijk van het type dislocatie. Over het algemeen zijn echter meestal de volgende aanwezig:
Scherpe, intense pijn in het schoudergebied is een typisch symptoom. Het kan plotseling en intens zijn tijdens dislocatie.
Misvorming:
Er kan sprake zijn van een zichtbare misvorming in het schoudergebied, doordat de kop van het opperarmbeen niet meer goed in het gewricht zit. Hierdoor kan de schouder een ongebruikelijke vorm of positie krijgen.
Na een dislocatie kan de schouderbeweging beperkt zijn. Het normaal bewegen van de arm en schouder kan pijnlijk of moeilijk zijn.
Het schoudergebied kan opzwellen en pijnlijk aanvoelen. Zwelling wordt meestal veroorzaakt door ontsteking en weefselschade veroorzaakt door de dislocatie.
Blauwe plekken en verkleuring:
De kleur van de huid rond de schouder kan veranderen als gevolg van vasculaire schade veroorzaakt door de dislocatie.
Wat moet u doen als u een schouderluxatie vermoedt?
Een schouder die veel pijn doet na een blessure, vervormd is of u ervan weerhoudt uw arm te bewegen, vereist onmiddellijke evaluatie op de afdeling spoedeisende hulp. Bel 112 als u er niet veilig bij kunt of als uw hand koud, bleek, gevoelloos of aanzienlijk verzwakt is. Rijd niet.
Ondersteun tijdens het wachten uw arm zachtjes in de meest comfortabele positie, bijvoorbeeld met een laken of een armleuning, zonder deze te forceren. Een in een doek gewikkeld koud kompres kan gedurende korte perioden worden gebruikt om de huid te beschermen. Probeer niet uw schouder terug op zijn plaats te zetten en laat niet toe dat iemand u manipuleert zonder de juiste medische training.
De arts controleert de bloedcirculatie en de zenuwfunctie en beoordeelt mogelijke breuken of ander letsel. De vermindering gebeurt in een passende context, met pijnbestrijding en met de nodige onderzoeken. Hoewel de schouder vanzelf lijkt te herstellen, is evaluatie van de daarmee samenhangende blessures noodzakelijk.
Vaak gepaard gaande blessures
Twee soorten schouderdislocatie
Schouderdislocatie kan in twee typen worden verdeeld:
Dislocatie van de voorste schouder
Het is de meest voorkomende vorm en treedt op wanneer het gewricht naar voren en uit zijn zitting beweegt. Het kan optreden na een krachtige of onverwachte beweging van de arm, een directe klap op de schouder of na een val met uitgestrekte arm.
Dislocatie van de achterste schouder
Het is een zeldzamere vorm waarbij het gewricht naar achteren en uit zijn zitting beweegt. Het kan optreden als gevolg van extreme kracht of trauma aan de voorkant van de schouder.
Bron: Sundhed.dk
Schouderdislocatie: spoedbehandeling en herstel
Een schouder die vooral na een trauma verschijnt, vereist dringende evaluatie. Probeer het niet opnieuw te verplaatsen of de beweging te forceren. Een zorgverlener bevestigt de diagnose, controleert de bloedcirculatie en zenuwen en voert indien nodig een reductieprocedure uit; afhankelijk van de situatie kunnen beeldvormingstests ervoor of erna worden gebruikt.
Na de operatie worden de immobilisatie en de revalidatie aangepast aan het letsel en de persoon. Terugkerende dislocaties, daarmee samenhangende fracturen, verlies van gevoel, zwakte of ernstige pijn vereisen speciale monitoring. Een operatie wordt alleen in bepaalde gevallen overwogen.
Afwezigheid van het werk wegens ziekte
Na een gewricht waarbij de schouder geheel of gedeeltelijk uit zijn normale positie is verplaatst, kunnen het gewricht, de ligamenten, de spieren en het omliggende weefsel ernstige schade oplopen. De exacte ernst en omvang varieert van persoon tot persoon, afhankelijk van verschillende factoren, waaronder het type dislocatie.
Hier volgen enkele algemene richtlijnen:
- Voortzetting werkzaamheden: afhankelijk van de werkzaamheden, maar circa 3 weken.
- Lichte sporten zoals hardlopen, fietsen en zwemmen: ongeveer 6 weken.
- Contactsporten, springgymnastiek en racketsporten: ongeveer 3 maanden.
Wat is het verschil tussen een schouderdislocatie en een schouderverstuiking?
Ontwrichting en verstuiking zijn twee verschillende schoudergewrichtsblessures die verschillen in de ernst en omvang van de blessure. Bij een dislocatie scheiden de botten van elkaar; een verstuiking is een lichte blessure waarbij een gewricht tijdelijk wordt verplaatst of uitgerekt zonder volledig los te komen. Het kan in verschillende graden worden verdeeld:
Vervorming van de eerste orde:
De mildste vorm, waarbij de ligamenten uitgerekt maar niet gescheurd zijn.
Tweedegraads verstuiking:
Een matige verstuiking waarbij de ligamenten uitgerekt en gedeeltelijk gescheurd zijn.
Derdegraads verstuiking:
De meest ernstige vorm, waarbij de ligamenten volledig gescheurd zijn en het gewricht aanzienlijk onstabiel kan zijn.
Meestal is een schouderdislocatie ernstiger dan een verstuiking, omdat het gewricht volledig uit zijn zit komt.
Osteopathische benadering van schouderdislocatie
Een gezonde, functionerende schouder vereist een goede bloedcirculatie van en naar het gebied. Bloed transporteert zuurstof, voedingsstoffen en reinigingsstoffen die nodig zijn voor de genezing van spieren, pezen, botweefsel en ligamenten. Een osteopaat kan u helpen bij dit proces:
- Gewrichtsmobilisatietechnieken in het nek- en middenruggebied, aangezien een goede mobiliteit van deze gewrichten essentieel is voor de schouder.
- Het verminderen van de compressie van de plexus brachialis (een bundel zenuwen die begint aan de basis van de nek en de arm en schouder innerveert) om een goede geleiding en zenuwcontrole te bevorderen na een dislocatieblessure.
- Technieken en oefeningen om het longweefsel te mobiliseren dat aan de onderhals is toegevoegd en dat de schoudermobiliteit kan beïnvloeden.
- Werkt op de bloedcirculatie in de ribben, borst en longen, waardoor de genezing door de bloedcirculatie wordt geoptimaliseerd.
- Lokale technieken rond het schouderblad en de humeruskop die de drainage kunnen verbeteren (lokale druk verminderen), pijn kunnen verminderen en een betere respons op krachttraining kunnen bevorderen.
- Voedingsadviseur: Na een mechanisch trauma is het erg belangrijk om bijvoorbeeld voldoende eiwitten te eten, omdat er tijdens de wederopbouwfase voldoende ‘stenen’ nodig zijn. We houden ook rekening met micronutriënten (vitamines) en hun optimalisatie om een zo goed mogelijk herstel te bereiken.
Revalidatie na schouderdislocatie
Revalidatie is belangrijk om de kracht, mobiliteit en stabiliteit van de schouders te herstellen en herhaalde blessures te voorkomen. Het kan variëren afhankelijk van de ernst van de ontheemding en individuele factoren.
Immobilisatie en rust: In eerste instantie kan het nodig zijn om de schouder te immobiliseren met een verband, brace of gips om het gewricht te stabiliseren en genezing mogelijk te maken. In dit stadium is het belangrijk om de instructies voor rust- en activiteitsbeperking te volgen.
Mobiliteitsoefeningen: Naarmate de genezing vordert, ligt de nadruk op het herstellen van de schoudermobiliteit. Er kan gebruik worden gemaakt van passieve oefeningen, waarbij een professional de schouder zachtjes beweegt, of actieve oefeningen, waarbij de persoon de bewegingen zelfstandig uitvoert.
Krachttraining: Naarmate uw schouder stabieler wordt, begint u geleidelijk aan de kracht van uw spieren op te bouwen. U kunt lichte gewichten, elastiekjes of vrije lichaamsoefeningen gebruiken. De nadruk ligt op de spieren rond het schouderblad en de rotator cuff.
Stabilisatie oefeningen: Om herhaalde dislocaties te voorkomen, is het belangrijk om de schouderstabiliteit en coördinatie opnieuw te trainen. Specifieke oefeningen voor de diepe spieren van de schouder en het schouderblad kunnen worden opgenomen om een goede controle en stabiliteit tijdens de beweging te behouden.
Geleidelijke terugkeer naar activiteit: Naarmate uw schouder sterker en stabieler wordt, zal de revalidatie zich richten op de activiteiten en sporten waarnaar u wilt terugkeren. Het kan sportspecifieke oefeningen, technische training en geleidelijke toename van de belasting omvatten.
Tips om schouderdislocaties te voorkomen
Om het schoudergewricht te versterken en te beschermen, is het belangrijk om oefeningen uit te voeren die zich richten op de omliggende spieren en structuren.
Krachttraining: Oefen regelmatig om de spieren rond het gewricht te ontwikkelen. Oefeningen zoals schouderdrukken, zijwaartse lunges, voorwaartse lunges, rijen en push-ups kunnen nuttig zijn. Om evenwicht te bereiken is het belangrijk om de voor-, achterkant en zijkanten van de schouderspieren te trainen.
Rotator cuff oefeningen: De rotator cuff-spieren spelen een cruciale rol bij de schouderstabiliteit. Voeg specifieke oefeningen toe, zoals externe en interne rotaties met een band, Y- en T-oefeningen en rotaties met lichte gewichten.
Flexibiliteit oefeningen: Behoud of verbeter de schouderflexibiliteit met rekoefeningen. Het strekken van uw borst, schouders en biceps kan helpen een goede houding te behouden en problemen te voorkomen.
De juiste techniek: Bij het sporten of tillen van zware voorwerpen is het belangrijk om de juiste techniek en houding te behouden. Een onjuiste tiltechniek kan het gewricht overbelasten en tot letsel leiden.
Voorkom overbelasting: Vermijd repetitieve en overmatige bewegingen die de schouder kunnen overbelasten. Als u activiteiten uitvoert met repetitieve armbewegingen, neem dan pauzes en varieer de bewegingen.
Geleidelijke progressie: Wanneer u traint of de intensiteit van uw oefeningen verhoogt, doe dit dan geleidelijk. Dit geeft de spieren en gewrichten de tijd om zich aan te passen en voorkomt overbelastingsblessures.