Wat is uitdroging?

Wat is uitdroging?

Uitdroging treedt op wanneer het waterverlies groter is dan wat het lichaam kan vervangen. Het kan te wijten zijn aan een verminderde inname, verhoogde verliezen of beide. Braken, diarree, koorts, hitte en zweten verhogen het risico. Sommige medicijnen en ziekten kunnen ook de vochtbalans beïnvloeden.

De ernst varieert: een mild probleem kan worden verholpen door voldoende te drinken, terwijl aanzienlijke uitdroging medische aandacht vereist. Handmatige behandeling vervangt geen water of zouten en is geen behandeling voor uitdroging.

Op welke tekenen moet u letten?

Dorst, droge mond, donkere of minder frequente urine, vermoeidheid en duizeligheid kunnen wijzen op onvoldoende inname. Het zijn echter geen diagnostische tests: de kleur en symptomen van urine kunnen ook om andere redenen veranderen. Bij ouderen kan de dorstprikkel minder voor de hand liggen.

Verwarring, moeite met wakker worden, flauwvallen, moeite met ademhalen of snelle ademhaling, en koude of ongewoon bleke huid als u onmiddellijk hulp nodig heeft: bel 112. Zij kunnen duiden op een ernstig probleem, inclusief shock. Geef niet aan iemand die niet erg alert is of niet normaal slikt.

Hoeveel te drinken in het dagelijks leven

De vereisten variëren afhankelijk van leeftijd, dieet, klimaat, activiteit en gezondheid. U kunt ook water uit het voedsel halen. De gemiddelde populatiehoeveelheid is geen verplichte minimumhoeveelheid voor elke persoon, en het betekent ook niet dat alles in de vorm van water moet worden gedronken.

In het dagelijks leven is het nuttig om beschikbaar te zijn en regelmatig te drinken, waardoor de aandacht toeneemt als het warm is of als er meer vocht verloren gaat. Als u diuretica gebruikt of een hart- of nierziekte heeft, volg dan het advies van uw zorgteam: specifieke hoeveelheden of vochtbeperking kunnen noodzakelijk zijn. Verander geen medicijnen of voorgeschreven limieten op basis van een algemene regel die u online kunt lezen.

Lichamelijke activiteit, hitte en minerale zouten

Water en regelmatige maaltijden zijn meestal voldoende voor regelmatige of matige activiteit. Elektrolytendrankjes zijn niet nodig voor, tijdens en na elke training. Tijdens langdurige inspanning, hevig zweten of hoge temperaturen kan een geïndividualiseerde strategie die rekening houdt met water, natrium en voeding noodzakelijk zijn.

Veel meer drinken dan u verliest, kan het natriumgehalte in het bloed gevaarlijk verlagen en hyponatriëmie veroorzaken. Ook bij sportdranken kan dit gebeuren: de aanwezigheid van elektrolyten maakt overmatig gebruik niet veilig. Forceer geen grote hoeveelheden vloeistof om een willekeurig doel te bereiken.

Pas in de hitte de tijden en intensiteit aan, plan pauzes en zoek een koelere omgeving. Hoofdpijn, misselijkheid en ernstige zwakte tijdens of na inspanning kunnen verschillende oorzaken hebben; verwarring of ineenstorting zijn noodsituaties. Stop de activiteit, zoek hulp en probeer het veranderde bewustzijn niet op te lossen door grote hoeveelheden te drinken.

Braken en diarree: orale rehydratatieoplossingen

Wanneer water en zout verloren gaan door braken of diarree, kan een orale rehydratatieoplossing geschikt zijn. Deze producten bevatten een specifieke combinatie van glucose en elektrolyten: ze zijn niet gelijkwaardig aan energie- of sportdranken.

Vraag uw apotheker of arts naar het juiste product en bereid het met de exacte hoeveelheid water zonder toevoeging van suiker of zout. Als misselijkheid optreedt, zijn vaak kleine hoeveelheden beter te verdragen. Het onvermogen om vloeistoffen binnen te houden, een aanzienlijke afname van de urineproductie en aanhoudende of verergerende duizeligheid vereisen onmiddellijke medische aandacht.

Kleine kinderen en ouderen

Verminderde zuigelingenvoeding, minder natte luiers, ongewone slaperigheid of verslechtering van de algemene toestand vereisen een snelle evaluatie. Blijf tijdens braken of diarree normale melk aanbieden volgens de gezondheidsinstructies; verdun de formule niet en vervang de voeding niet door grote hoeveelheden gewoon water. De kinderarts zal u vertellen of een rehydratatieoplossing wordt gebruikt en hoe.

De verzorger kan drankjes direct beschikbaar maken, deze gedurende de dag aanbieden en veranderingen in aandacht, gewoonten en plassen monitoren. Bij slikproblemen of vochtbeperking is een met de artsen afgesproken plan nodig, zonder te forceren.

Bronnen: uitdroging en waarschuwingssignalen, NHS En hitte, vloeistofvervanging en hyponatriëmie, CDC.