Disfunctie van het evenwichtsorgaan

Symptomen van vestibulaire disfunctie

Evenwichtsstoornissen kunnen het werk, het reizen en het dagelijks leven beperken. De term ‘vertigo’ omvat een verscheidenheid aan ervaringen: de frequentie van duizeligheid in de algemene bevolking is niet hetzelfde als de frequentie van gediagnosticeerde evenwichtsstoornissen.

Mogelijke symptomen zijn onder meer draaierig gevoel, misselijkheid, braken, ongemak bij hoofdbewegingen, onvastheid en onwillekeurige oogbewegingen die nystagmus worden genoemd. Sommige afleveringen duren een paar seconden, andere uren of dagen; de cursus is afhankelijk van de reden.

Bij de beoordeling wordt rekening gehouden met het begin, de duur, triggers, gehoor, medicatie en neurologische symptomen. De overlapping van symptomen vereist een juiste diagnose. Het is niet gepast om iemand met significante nieuwe symptomen gerust te stellen door deze automatisch te associëren met een van de veel voorkomende goedaardige aandoeningen van het binnenoor.

Duizeligheid, onvastheid en zich zwak voelen

Duizeligheid is een illusoir gevoel van beweging van zichzelf of de omgeving. Onevenwichtigheid daarentegen is een gevoel van instabiliteit, vooral tijdens het staan of lopen. Een gevoel van duizeligheid of dreigend flauwvallen kan verschillende oorzaken hebben, waaronder een daling van de bloeddruk bij het opstaan.

Visie, proprioceptie en het vestibulaire systeem werken samen om het evenwicht te beheersen, maar een zwak gevoel is geen indicatie voor vestibulaire schade. Flauwvallen houdt een tijdelijk bewustzijnsverlies in en vereist een aparte evaluatie, vooral als het optreedt tijdens inspanning of met pijn op de borst of hartkloppingen.

Beschrijven wanneer de symptomen verschijnen en hoe lang ze aanhouden, zal meer helpen dan een enkele sticker. Verander uw bloeddrukmedicatie niet zelf als u vermoedt dat deze met elkaar verband houden: overleg met uw arts.

Hoe werkt het vestibulaire systeem?

Het binnenoor heeft drie halfcirkelvormige kanalen (anterieur of superieur, posterieur en lateraal of horizontaal) en twee otolithische organen, de utriculus en de sacculus.

Mogelijke oorzaken van evenwichtsstoornissen

Vestibulaire aandoeningen omvatten benigne paroxysmale positieduizeligheid (BPPV), vestibulaire neuritis, de ziekte van Ménière en enkele gevolgen van hoofdletsel. Vestibulaire migraine en ziekten van het centrale zenuwstelsel vereisen een speciale behandeling. Minder vaak kunnen andere veranderingen in het binnenoor betrokken zijn.

Lage bloeddruk, de effecten van medicijnen, visuele stoornissen en andere aandoeningen kunnen duizeligheid veroorzaken zonder een vestibulaire stoornis te creëren. Stress en verminderde activiteit kunnen de tolerantie van symptomen beïnvloeden, maar zijn geen vervanging voor een diagnose en mogen niet automatisch als de oorzaak worden beschouwd.

Leeftijd kan verschillende systemen veranderen die het evenwicht bevorderen. Als er meerdere factoren aanwezig zijn, moet de behandeling hiermee rekening houden, zonder elke aandoening aan één oorstoornis toe te schrijven.

Behandeling van vestibulaire disfunctie

De behandeling hangt af van de diagnose. De arts zal de mogelijkheden, de verwachte ontwikkeling en de voorzorgsmaatregelen toelichten; indien nodig wordt de revalidatie afgestemd op de capaciteiten en doelstellingen van de persoon.

• BPPV: De transities worden geselecteerd nadat het betreffende kanaal en de betreffende variant zijn geïdentificeerd. De Epley-manoeuvre is een alternatief voor het vormgeven van het achterste kanaal; andere vormen vereisen andere bewegingen. Een getrainde professional moet de geschiktheid ervan beoordelen, ook bij cervicale problemen of bewegingsbeperkingen. Niet alle duizeligheid kan met deze oefeningen worden behandeld.
• Vestibulaire neuritis: Uw arts kan op korte termijn medicijnen tegen misselijkheid en duizeligheid voorschrijven. Als de instabiliteit aanhoudt, kan vestibulaire revalidatie geïndiceerd zijn.

Een nieuw plotseling gehoorverlies vereist een dringend medisch onderzoek.

Wat is vestibulaire migraine?

Vestibulaire migraine combineert episoden van duizeligheid of andere vestibulaire symptomen met een eerdere migraine. Diagnostische criteria omvatten ten minste vijf matige tot ernstige episoden, die gewoonlijk 5 minuten tot 72 uur duren. Ten minste de helft van de episoden moet gepaard gaan met migrainekenmerken, zoals typische hoofdpijn, gevoeligheid voor licht en geluid, of visuele aura.

Hoofdpijn komt niet in alle episoden voor. De symptomen kunnen bij beweging verergeren, maar dit is niet voldoende om vestibulaire migraine van andere oorzaken te onderscheiden. Een medische diagnose vereist dat een andere vestibulaire of neurologische aandoening de aandoening niet beter verklaart.

Osteopathie en vestibulaire disfunctie

De medische evaluatie van duizeligheid is vooral de behandeling van gerelateerde aandoeningen van het bewegingsapparaat. Zelfs spanning in de schedel of kaak duidt niet op stoornissen in de vestibulaire zenuw of de hersencirculatie.

Osteopathisch onderzoek garandeert niet de uitsluiting van alle centrale en perifere ziekten. Klinische tests om bepaalde acute oorzaken te onderscheiden vereisen speciale training, een goede selectie van patiënten en toegang tot de noodzakelijke medicijnen. Als een beroerte of andere waarschuwingssignalen worden vermoed, is dringende hulp nodig, zonder deze met manipulaties uit te stellen.

Vestibulaire disfunctie en nystagmus

Nystagmus bestaat uit onwillekeurige oogbewegingen die tijdens bepaalde bewegingen niet onder controle kunnen worden gehouden. De richting waarin de ogen het snelst bewegen, maakt het mogelijk de nystagmus als rechts of links te omschrijven. Duizeligheid, misselijkheid en braken kunnen optreden, die verergeren bij oog-, hoofd- of lichaamsbewegingen. Nystagmus kan bij verschillende ziekten voorkomen: wanneer het wordt gedetecteerd, is het belangrijk om de juiste tests uit te voeren.

Bron: aao.org

vestibulaire neuritis

Vestibulaire neuritis is een ontstekingsaandoening van de vestibulaire zenuw die ernstige en aanhoudende duizeligheid, misselijkheid, braken en onvastheid kan veroorzaken. Vaak wordt aangenomen dat er sprake is van een virale associatie, maar het is niet in alle gevallen bewezen dat het om een virus gaat. Gehoorverlies duidt op een andere of bijkomende handicap en vereist evaluatie.

Omdat het begin op een neurologische ziekte kan lijken, moet de diagnose medisch zijn. De meest intense fase heeft de neiging te verbeteren, terwijl de instabiliteit langer kan duren. De arts kan een korte symptomatische behandeling voorstellen en, indien nodig, geleidelijk bewegingsherstel en vestibulaire revalidatie.

Ga niet op eigen houtje door met het innemen van het voorgeschreven geneesmiddel en stop er ook niet mee. Als de symptomen verergeren, nieuwe tekenen verschijnen of het herstel niet vordert, is herevaluatie noodzakelijk.

Vestibulaire disfunctie en BPPV

Bij goedaardige paroxysmale positieduizeligheid migreren kleine calciumcarbonaatkristallen naar een van de halfcirkelvormige kanalen. Korte episoden van duizeligheid kunnen optreden wanneer u zich omdraait, voorover buigt of opkijkt in bed. Het beïnvloedt meestal het achterkanaal, maar er zijn andere variaties.

De diagnose is gebaseerd op een positietest uitgevoerd door een getrainde professional en de waargenomen nystagmus. Er is geen enkele houding die nystagmus in al zijn vormen veroorzaakt. Bij geïsoleerde BPPV blijven de auditieve en neurologische functies doorgaans behouden: nieuwe auditieve of neurologische symptomen of aanhoudende duizeligheid vereisen de zoektocht naar een andere oorzaak of daarmee samenhangende ziekte.

Vestibulaire disfunctie en hersenschudding

Hoofdpijn, nekpijn, misselijkheid, duizeligheid en gevoeligheid voor licht of geluid kunnen optreden na een hersenschudding. Deze symptomen alleen stellen ons niet in staat schade aan de hersenstam, oogzenuwen of het veronderstelde visuele centrum te lokaliseren.

Een medische evaluatie van het trauma en de ontwikkeling van symptomen is noodzakelijk. Als vestibulaire of zichtproblemen aanhouden, kunnen onderzoeken en speciale revalidatie door professionals met speciale vaardigheden nodig zijn.

Na een hoofdletsel kunt u 112 bellen als u moeite heeft met wakker worden, toevallen, zwakte, moeite met spreken of een snelle achteruitgang. Frequent braken of toenemende hoofdpijn vereisen dringende hulp. Ga niet opnieuw sporten met het risico op verdere blessures voordat u de instructies heeft gevolgd van een professional die toezicht houdt op uw herstel.

Vestibulaire disfunctie en sport

Vanuit neurologisch oogpunt is het vestibulaire systeem rechtstreeks verbonden met de coördinatie van de spieren en gewrichten van het hele lichaam. Het voert deze taak uit in nauwe samenwerking met de visuele en proprioceptieve systemen, die samen het evenwicht bevorderen. Bij het sporten is een nauwkeurige balans belangrijk. Bovendien loopt er een reflex door het vestibulaire systeem en de wervelkolom, de zogenaamde vestibulaire-spinale reflex. Het is een directe link tussen de balans en stabiliteit van de spieren rond de wervelkolom, ook wel de kernspieren genoemd. Als het lichaam uit balans is, is de uitvoering van taken zwakker. Tegelijkertijd vereisen sporten op alle niveaus een goede spiercoördinatie, of het nu gaat om voetbal, handbal, paddle-tennis of vechtsporten. Om deze reden kan zelfs een kleine vestibulaire stoornis het evenwicht en de coördinatie van atleten beïnvloeden en de prestaties op het veld direct schaden.

Vestibulaire revalidatie

Vestibulaire revalidatie kan het evenwicht, de blikstabiliteit en het dagelijks functioneren verbeteren bij mensen met de diagnose vestibulaire stoornis. Het programma is individueel en kan aanpassingsoefeningen, aanpassings- en compensatiestrategieën omvatten.

Bij blikstabilisatieoefeningen kunnen hoofdbewegingen worden gecombineerd met het vasthouden van een visueel doelwit. Ze worden niet gebruikt om visuele beperkingen te corrigeren. Vrijwillige oogbewegingen die alleen worden uitgevoerd zonder hoofdbewegingen worden niet aanbevolen als op zichzelf staande behandeling voor het verbeteren van de blikstabiliteit bij perifere vestibulaire disfunctie.

Gewenning stelt u geleidelijk bloot aan geselecteerde bewegingen die aanvaardbare symptomen veroorzaken; het gaat niet om het veroorzaken van ernstige of langdurige duizeligheid. Evenwichtstraining, wandelen en functionele activiteiten worden geleidelijk aangepast aan het valrisico en de reacties van de persoon. Het type, de frequentie en het verloop van de oefeningen worden met de professional afgesproken.

Tips voor de behandeling van vestibulaire aandoeningen

De juiste diagnose is het uitgangspunt. Ga tijdens een aanval op een veilige plaats zitten of liggen; blijf rustig zitten of liggen en vraag om hulp als u zich onvast voelt.

• Veiligheid: Rijd niet, bedien geen machines, beklim geen trappen of zwem niet alleen als u zich duizelig voelt. Houd de telefoon bij de hand en gebruik indien nodig een steun.
• Activiteit en revalidatie: Volg na de evaluatie het aanbevolen activiteiten- en revalidatieprogramma. Koprollen, herhaalde draaibewegingen, balanceren met gesloten ogen of oefeningen zonder ondersteuning zijn geen algemene aanbevelingen en kunnen valpartijen veroorzaken.
• Hydratatie en dagritme: Zorg voor een goede hydratatie en een regelmatig ritme van slaap en activiteit. Als u een vochtbeperking heeft, volg dan de instructies van uw arts.
• Ademhaling: Een rustige ademhaling kan helpen de angst onder controle te houden, maar geneest de vestibulaire oorzaak niet. Vermijd geforceerde ademhaling of lange pauzes als de duizeligheid toeneemt.
• Geneesmiddelen: Gebruik alleen die middelen die passen bij de diagnose volgens de ontvangen indicaties. Sommige symptomatische medicijnen zijn bedoeld voor korte perioden; andere behandelingen hebben andere indicaties.

Als er tijdens de oefeningen nieuwe symptomen, een aanzienlijke verslechtering of vallen optreden, stop dan en neem contact op met een zorgverlener. Bel 112 bij plotselinge neurologische symptomen.